Εξωγήινο εύρημα σε περιοχή της Ινδίας διχάζει το Διαδίκτυο – Δείτε τη φωτογραφία

Η εικόνα ενός ανθρωποειδούς, την οποία πόσταρε κάποιος από την Ινδία έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στο internet.

Το πλάσμα που εικονίζεται να κρατά ένας άνδρας και το οποίο δηλώνει πως βρήκε μέσα σε ένα πηγάδι έχει μόνο τέσσερα δάχτυλα και καθόλου αντίχειρα.

Κάποιοι δηλώνουν πως είναι προφανώς ψέμα, την ίδια στιγμή που άλλοι εκφράζουν το θαυμασμό τους για το εύρημα.

Η φωτογραφία που ποσταρίστηκε στο twitter στις 25 Ιουλίου προέρχεται από το Jodhpur μια επαρχία της Ινδίας.

Δείτε την και αποφασίστε μόνοι σας!

Ένα μυστικό πέρασμα στον τάφο του Τουταγχαμών ίσως κρύβει το Ιερό Δισκοπότηρο της αρχαιολογίας

Εκεί που κάποιος νομίζει ότι η αρχαία Αίγυπτος δεν έχει ακόμη μεγάλες συγκινήσεις να μας προσφέρει, έρχεται μία νέα ανακάλυψη που πιθανώς να φέρει συγκλονιστικά ευρήματα στο φως.

Ο Βρετανός αρχαιολόγος και ειδικός σε θέματα της αρχαίας Αιγύπτου, Νίκολας Ριβς, έχει μία νέα, συναρπαστική θεωρία και την αναλύει σε αυτή την αναφορά που δημοσιεύθηκε από το «Amarna Royal Tombs Project.»

Ισχυρίζεται ότι έχει ανακαλύψει ένα νέο πέρασμα στον τάφο του Βασιλιά Τουταγχαμών το οποίο θα μπορούσε να οδηγεί σε αυτό που θεωρείται το Ιερό Δισκοπότηρο της Αιγυπτολογίας: τον χαμένο τάφο της Νεφερτίτης, της δυναμικής και επικίνδυνα όμορφης Βασίλισσας, η οποία πιθανώς ήταν η μητέρα του αγοριού που ήταν Βασιλιάς της Αιγύτπου, με εκείνη να ηγείται δίπλα του.

Μέσα από σκαναρίσματα υψηλής ανάλυσης στους τοίχους του διάσημου τάφου του Τουταγχαμών, ο Ριβς εντόπισε αυτό που περιγράφει ο ίδιος ως δύο εισόδους που κλείστηκαν από τους χτίστες του τάφου. Μία από αυτές θεωρείται ότι οδηγεί σε μία αποθήκη.

Εάν όμως η διαίσθηση του Ριβς είναι σωστή, η άλλη είσοδος ίσως οδηγεί σε κάτι που θα αποτελέσει τη σημαντικότερη αρχαιολογική ανακάλυψη που έχει γίνει εδώ και δεκαετίες. Το δωμάτιο αυτό, στη βόρεια πλευρά του τάφου, δεν περιέχει τίποτα άλλο πέρα από την ταφή της Νεφερτίτης, υποστηρίζει ο ίδιος.

Όπως αναφέρουν οι Times, οι ειδικοί δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί ο νεκρικός θάλαμος του Βασιλιά Τουταγχαμών ήταν τόσο μικρός. Ο Δρ. Ριβς λέει τώρα ότι η ανακάλυψη αυτής της κρυφής πόρτας σημαίνει ότι η ιδέα της δημιουργίας του δωματίου του Φαραώ ήταν στην ουσία μεταγενέστερη.

Το άνοιγμα δείχνει να έχει καλυφθεί με ασβέστη και να έχει διακοσμηθεί με θρησκευτικές παραστάσεις νωρίτερα από ότι οι τρεις υπόλοιποι τοίχοι του τάφου, έτσι ώστε να προστατευθεί ο μυστικός θάλαμος πίσω από την χτισμένη είσοδο. Σύμφωνα με τον Ριβς αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, επειδή «μόνο μία γυναίκα της 18ης Δυναστείας είχε λάβει τέτοιες τιμές και αυτή ήταν η Νεφερτίτη.»

Τα ερπετοειδή αγαλματίδια του Ακαμπάρο

Σε μια πόλη περίπου 300 χιλιόμετρα από την πόλη του Μεξικό, υπάρχει μια πόλη που ονομάζεται Acámbaro.

Εκεί, ένας Γερμανός έμπορος ονόματι Waldemar Julsrudτο το 1945, μετά από έντονες βροχοπτώσεις ανακάλυψε μερικά κομμάτια από αγγεία που είχαν ανασκαφεί….

Βρέθηκαν περίπου 32.000 κομμάτια. Ανάμεσά τους υπήρχαν ανθρώπινες φιγούρες και άλλα αντικείμενα.

Όμως το εκπληκτικό είναι ότι πολλές φιγούρες απεικόνιζαν τερατώδη όντα που θυμίζουν δεινόσαυρους. Το δε εκπληκτικότερο όλων, είναι πως ανάμεσά τους υπάρχουν αγαλματίδια με διττή εμφάνιση, μισά άνθρωποι και μισά ερπετά.

Το γεγονός ότι βρέθηκαν ανάμεσα σε είδη καθημερινής χρήσης, δίνουν την αίσθηση στους αρχαιολόγους ότι αυτά τα περίεργα όντα αποτελούσαν μέρος της καθημερινότητας των ανθρώπων, ή ακόμα ότι μπορεί να ήταν και ένα είδος κατοικίδιων ή οικόσιτων.

Μία άλλη συλλογή με ανάλογα περίεργα αντικείμενα βρέθηκαν στο Εκουαδόρ και λέγεται ότι προέρχονται από τα σπήλαια Tayos. Αυτά τα τεχνουργήματα είχαν μια εκπληκτική ομοιότητα με αντίστοιχα από τη Μεσοποταμία ή των Σουμερίων.

Πώς γίνεται δύο διαφορετικοί και γεωγραφικά απομακρυσμένοι πολιτισμοί, χωρίς καμία υποτίθεται πολιτιστική επαφή, να έχουν φιγούρες σχεδόν πανομοιότυπες;

Η απάντηση, ενδεχομένως, θα μπορούσε να ανοίξει ένα τεράστιο κεφάλαιο -ειδικότερα αν το συνδέσουμε την ιστορία των Ανουνάκι, όπως περιγράφεται στις 14 πινακίδες του Ενκι, όπου μέσα από αυτές φαίνεται και η σύνδεση των περιοχών. Οι Ανουνάκι, γενικότερα, θεωρούνται ερπετεοειδή.

Πολλοί επιστήμονες αρνήθηκαν ότι τα πήλινα αγαλματάκια είναι γνήσια. Όμως οι πρώτες αναλύσεις που έγιναν με την μέθοδο του άνθρακα 14, σε οργανικά υλικά που περιείχαν όπως φύλλα και ρίζες, έδειξαν ότι χρονολογούνται κάπου πριν το 2500 π.Χ., ενώ άλλες ότι φτάνουν ως και το 3.600 π.Χ.

Δεν λείπουν, όμως και εκτιμήσεις που θεωρούν ότι θα μπορούσαν να προέρχονται από Ατλάντιους πρόσφυγες που κατάφεραν να επιζήσουν από την καταστροφή της Ατλαντίδας. Το βασικό ερώτημα, όμως, παραμένει άλυτο.

Η απόκρυφη αρχαιολογία των Ναζί

Οι εθνικοσοσιαλιστές ήταν παθιασμένοι όπως ξέρουμε με τις ρατσιστικές φυλετικές θεωρίες τους και προσπαθούσαν λυσσασμένα να επιστρατεύσουν την αρχαιολογία ώστε να αποδείξουν τη στρεβλή πεποίθησή τους για την καθαρή ράτσα των Αρίων αλλά και την πανάρχαια καταγωγή τους.
Κι έτσι στη δεκαετία του 1930 οι Ναζί διέθεταν όχι έναν αλλά δύο επίσημους φορείς ψευδο-αρχαιολογίας: τον (SS) Ahnenerbe, με επικεφαλής τον ίδιο τον Χάιμλερ Χίτλερ, και τον Amt Rosenberg, τον σαφώς πιο ακαδημαϊκό αρχαιολογικό όμιλο με πρόεδρο τον Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ.

Βέβαια, καθώς μιλάμε για ναζιστική αρχαιολογία, οι δύο οργανισμοί πάλεψαν για κονδύλια και δόξα και από τη μάχη νικητής αναδείχθηκε ο Ahnenerbe του πανίσχυρου Χίμλερ.
Αμφότεροι όμως οι θεσμοί επιδόθηκαν σε αρχαιολογικές αποστολές και ανασκαφές, καθώς ο εθνικοσοσιαλιστικός αποκρυφισμός καλούσε σε απόπειρες αποκάλυψης των ριζών των Αρίων, κάτι που θα έφερνε όπως ξέρουμε τους Ναζί ακόμα και στο Θιβέτ!
Όταν λοιπόν η αρχαιολογία πάει εντελώς στραβά, τότε οι Ναζί έχουν βάλει το χεράκι τους…

Το Άγιο Δισκοπότηρο

Η εμμονή των Ναζί με το σπουδαίο κειμήλιο της χριστιανοσύνης μοιάζει σαν να έχει ξεπηδήσει από τον «Ιντιάνα Τζόουνς», ήταν όμως αληθινότατη και βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα.
Κι εδώ μπαίνει ο Ότο Ραν, ο μεσαιωνικός ερευνητής των Ναζί που ήταν πεπεισμένος ότι ο θησαυρός ήταν στα χέρια των Καθαρών, της γνωστής χριστιανικής αίρεσης που στη δική του συλλογιστική ήταν απόγονοι των ισπανών Βησιγότθων. Πίστευε ακόμα ότι το επικό ποίημα του 13ου αιώνα «Πάρσιφαλ» ήταν το μυστικό για την ανεύρεσή του.
Αφού έκανε κάτι ανασκαφές σε παλιό ισπανικό οχυρό των Καθαρών το 1931, κυκλοφόρησε το βιβλίο «Σταυροφορία για το Άγιο Δισκοπότηρο», το οποίο τον έφερε στο στόχαστρο του Χίμλερ.
Ο ναζιστής τον κάλεσε στο σπίτι του στο Βερολίνο και του εμπιστεύτηκε την κεφαλαιώδους σημασίας αποστολή να εντοπίσει το χαμένο κειμήλιο της χριστιανοσύνης, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν ενταγμένος ούτε στα SS ούτε στην αρχαιολογική υπηρεσία τους.
Το επόμενο βιβλίο του σχετικά με την ανεύρεση του Άγιου Δισκοπότηρου αποκάλυπτε την απόγνωσή του, καθώς παρά την αμέριστη υποστήριξη του ναζιστικού μηχανισμού, η αποστολή δεν πήγαινε καθόλου καλά.
Ο Ότο Ραν δεν ήταν όμως αντισημίτης και έβρισκε εξοργιστική την παρείσφρηση αντισημιτικών σχολίων στα επιστημονικά συγγράμματά του, την ίδια στιγμή που ήταν ομοφυλόφιλος και συνελήφθη κάποια στιγμή για ανάρμοστη συμπεριφορά.
Ο Χίμλερ τον έστειλε στο Νταχάου ως δεσμοφύλακα για κάνα τρίμηνο, κάτι που τον έκανε να αηδιάσει και να αλλάξει εντελώς μυαλά, μη θέλοντας πια να συνεργάζεται με τους παράφρονες κατακτητές. Ο Χίμλερ αποφάσισε να τον βγάλει από τη μέση όταν δεν του παρέδωσε το Άγιο Δισκοπότηρο και ο ίδιος αυτοκτόνησε τελικά για να προλάβει την εκτέλεσή του…

Οι ελληνικές περιπέτειες

Κατά τη γερμανική Κατοχή της Ελλάδας, οι αρχαιολόγοι των Ναζί λεηλάτησαν τα μουσεία μας και ενορχήστρωσαν παράνομες ανασκαφές σε όλη την ελλαδική επικράτεια, όταν τα κατακτητικά στρατεύματα δεν κατέστρεφαν αγάλματα και κειμήλια τεράστιας πολιτιστικής αξίας φυσικά.
Αφού εγκατέστησαν αντιαεροπορικά στον Παρθενώνα και μετέτρεψαν την είσοδο της Ακρόπολης σε στρατιωτικό αποχωρητήριο, σειρά είχε μετά το Μουσείο της Λιβαδειάς, το οποίο μεταμόρφωσαν σε συνεργείο επισκευής ποδηλάτων!
Σύντομα κλιμάκιο του Ahnenerbe εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, καθώς ο αποκρυφιστής Χίμλερ πίστευε ότι στη νότια Πελοπόννησο υπήρχαν υπόγειες στοές που εκτείνονταν μέχρι και το Βερολίνο! Κι αυτό γιατί στη συλλογιστική του οι αρχαίοι Άριοι είχαν χρησιμοποιήσει αυτές τις στοές κατά τη μετανάστευσή τους στα νότια της Ευρώπης για να γλιτώσουν τους παγετώνες, όπου και ίδρυσαν τελικά τον Ελληνικό πολιτισμό!
Ιδεολογικός αχταρμάς από τους λίγους. Η αρχαιολογική αποστολή για την ανεύρεση των υπόγειων περασμάτων ονομάστηκε εύγλωττα «Οι Πύλες του Άδη των Ελλήνων», αν και στέφθηκε για άλλη μια φορά από αποτυχία.
Ταυτοχρόνως, το 1941 κατέβηκε στον ελλαδικό χώρο και το άλλο αρχαιολογικό κλιμάκιο των Ναζί, ο όμιλος του Ρόζενμπεργκ, για να σκάψει σε οικισμό της νεολιθικής εποχής που είχε εντοπιστεί στη Θεσσαλία, μεταξύ Λάρισας και Βόλου, ελπίζοντας ότι έτσι θα αποδείκνυαν ότι ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός είχε γερμανικές ρίζες.
Αναρίθμητα ευρήματα πακεταρίστηκαν και στάλθηκαν στη Γερμανία, με τους εκεί ερευνητές να προσπαθούν απέλπιδα να αποδείξουν την άρια καταγωγή του λαμπρού ελληνικού πολιτισμού. Μια σειρά από τα κειμήλια αυτά επιστράφηκαν σταδιακά στην Ελλάδα κατά τη δεκαετία του 1990…

Οι ανασκαφές στη Σκανδιναβία

Ο εκκεντρικός ολλανδός παλαιοντολόγος και επικεφαλής για ένα διάστημα του Ahnenerbe, Χέρμαν Βιρτ, παρουσίασε στο 1936 στον Χίμλερ τα πειστήρια της θεωρίας του: τα πετρογλυφικά που είχε ανασύρει από τα νότια της Σουηδίας λειτουργούσαν ως απόδειξη μιας γλώσσας ηλικίας 12.000 ετών που έλκυε την καταγωγή της από τους αρχαίους Άριους. Εντυπωσιασμένος ο Χίμλερ, εξουσιοδότησε την πρώτη μεγάλης κλίμακας ναζιστική αρχαιολογική επιχείρηση στο εξωτερικό!
Την ώρα που ο Βιρτ δημιούργησε πράγματι την πρώτη σημαντική συλλογή αρχαίων κειμηλίων των φυλών του Βορρά, σύντομα παράτησε την αποστολή που του είχε εμπιστευθεί ο Χίμλερ, την ίδια στιγμή που ήταν τσαπατσούλης και βιαστικός, καταστρέφοντας πολλά μνημεία στην πορεία.
Έστειλε βέβαια εκατοντάδες αντικείμενα για ανάλυση στο Βερολίνο, αν και ποτέ δεν έγινε ο περίφημος συσχετισμός που τόσο αναζητούσαν οι Ναζί. Μετά τον πόλεμο μάλιστα η σουηδική κυβέρνηση του επέτρεψε να συνεχίσει τις ανασκαφές του, αν και σύντομα έχασε την υπομονή της με τον αρχαιολόγο και τον έστειλε στο σπίτι του.
Ο Ahnenerbe έσκαψε ταυτοχρόνως σε Νορβηγία, Δανία και Ισλανδία κατά τη δεκαετία του 1930, με σκοπό να χρησιμοποιηθεί η αρχαιολογία ώστε να πειστούν οι Σκανδιναβοί ότι αποτελούν ιστορικό μέρος της μεγάλης γερμανικής φυλής και να σταματήσουν έτσι την αντίστασή τους στους Ναζί.
Προβεβλημένα μέλη του Ahnenerbe έδιναν συχνά διαλέξεις σε νορβηγούς σπουδαστές προσπαθώντας να τους πείσουν για την κοινή καταγωγή Σκανδιναβών και Γερμανών.
Εκτεταμένες ανασκαφές έλαβαν ταυτοχρόνως χώρα στα σύνορα της Δανίας, καθώς οι αρχαιολόγοι των SS προσπαθούσαν να αποδείξουν ότι τα μεγαλιθικά μνημεία της βορειοευρωπαϊκής προϊστορίας ήταν άλλο ένα δείγμα της ανώτερης γερμανικής φυλής…

Η υπόθεση του Βράχου Μπεχιστούν

Όπως ήταν φυσικό, οι Ναζί πίστευαν ότι η αρχαία περσική αυτοκρατορία είχε χτιστεί από Αρίους(!) και δεν θα σταματούσαν μέχρι να αποδείξουν τουλάχιστον αυτό.
Ο καθηγητής ανθρωπολογίας Χανς Φρίντριχ Καρλ Γκάνθερ είχε ισχυριστεί σε σχετικό σύγγραμμα του 1922 ότι η περσική αυτοκρατορία ήταν γερμανική δημιουργία, καθώς γερμανικά φύλα είχαν κατακτήσει λέει τεράστιες εκτάσεις στην Ασία γύρω στα 2000 π.Χ. Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που έψαχναν να βρουν αποδείξεις ότι οι Άριοι πρωτοαναδύθηκαν στην κεντρική Γερμανία.
Στη σκέψη πολλών γερμανών καθηγητών της εποχής, οι Πέρσες ήταν Άριοι που είχαν απολέσει τη φυλετική τους ανωτερότητα λόγω επιμειξιών με το τοπικό στοιχείο.
Ο διαπρεπέστερος όλων, ο Βάλτερ Βουστ, τοποθετήθηκε επικεφαλής του Ahnenerbe το 1937 με σκοπό να ξεψαχνίσει την περιβόητη επιγραφή Μπεχιστούν, που χρονολογείται μεταξύ 522-486 π.Χ. και περιγράφει τη ζωή και την κληρονομιά του Δαρείου Α’, που οι Ναζί ήθελαν Άριο.
Η αποστολή για την αναδημιουργία με γύψο της αρχαίας επιγραφής κρίθηκε ωστόσο πανάκριβη και ο αρχαιολόγος πρότεινε να πάει αυτός, η ιρανή σύζυγός του και ένας φωτογράφος επιτόπου με αερόστατο ώστε να τραβήξουν φωτογραφίες. Μετά ξέσπασε όμως ο Β’ Παγκόσμιος και το σχέδιο εγκαταλείφθηκε…

Η λεηλασία της Πολωνίας

Λίγο πριν από τη ναζιστική εισβολή στην Πολωνία, αξιωματούχος του Ahnenerbe ονόματι Βόλφραμ Σίβερς προσέγγισε τον Χίμλερ με ένα σχέδιο για την «προστασία των προϊστορικών μνημείων της Πολωνίας», που δεν ήταν τίποτα άλλο από τη λεηλασία των αρχαιολογικών θησαυρών της χώρας για λογαριασμό των SS, προλαβαίνοντας έτσι άλλες ναζιστικές οργανώσεις «προστασίας» τέχνης. Επικεφαλής της απαλλοτρίωσης τέθηκε λοιπόν ο Σίβερς, ο οποίος έβαλε τους καθηγητές αρχαιολογίας του να συντάξουν πλήρεις καταλόγους των θησαυρών της χώρας.
Η μεγαλύτερη πολιτιστική επιτυχία των Ναζί στην Πολωνία ήταν η αποστολή που ενορχηστρώθηκε από τον υποδιοικητή της Γκεστάπο, Πίτερ Πάουλσεν, με σκοπό την ανάκτηση της αγίας τράπεζας της Εκκλησίας της Μαρίας στην Κρακοβία, που ήταν έργο γερμανού καλλιτέχνη του 15ου αιώνα, άρα πολιτιστική κληρονομιά του Γ’ Ράιχ.
Την ώρα λοιπόν που τα ναζιστικά στρατεύματα μετέφεραν σε κιβώτια τους αρχαιολογικούς θησαυρούς της Πολωνίας, ο Πάουλσεν μάζευε κομμάτι το κομμάτι τα διασκορπισμένα τμήματα του ιερού, καταφέρνοντας κάποια στιγμή να το επανασυναρμολογήσει στην εντέλεια! Κατόπιν τοποθετήθηκε στο θησαυροφυλάκιο της ναζιστικής καγκελαρίας καθώς ήταν από τις ελάχιστες επιτυχίες της ναζιστικής πολιτιστικής και πνευματικής οδύσσειας…

Ελληνικό φυτό αναγνωρίσθηκε ως φυσικό φάρμακο

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων, στη συνεδρίαση του στις 7 Αυγούστου στο Λονδίνο αναγνώρισε τη μαστίχα Χίου ως φυσικό φάρμακο.
Συγκεκριμένα, η μαστίχα Χίου συμπεριλήφθηκε στην κατηγορία των παραδοσιακών φαρμάκων φυτικής προέλευσης, με θεραπευτικές ενδείξεις: δυσπεπτικά προβλήματα και δερματικές φλεγμονές και επούλωση δερματικών πληγών.

Αποτέλεσμα της καταχώρησης είναι η δυνατότητα κυκλοφορίας σκευασμάτων μαστίχας σε όλη την Ευρώπη με ισχυρισμούς υγείας εγκεκριμένους από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ).
Ήδη από την αρχαιότητα η μαστίχα Χίου ήταν γνωστή, για τις ιατροφαρμακευτικές της ιδιότητες.
Στις μέρες μας, η επιστημονική κοινότητα με ορθές και επιστημονικά αποδεκτές μεθόδους, βασισμένες σε αποτελέσματα εργαστηριακών ερευνών και κλινικών μελετών, και οι οποίες πραγματοποιούνται από ανεξάρτητους ερευνητές στην Ελλάδα και διεθνώς, σταδιακά αποκαλύπτουν ότι η φυσική Μαστίχα Χίου διαθέτει μοναδικές ευεργετικές και θεραπευτικές ιδιότητες, επιβεβαιώνοντας με αυτό τον τρόπο τα όσα και ιστορικά έχουν καταγραφεί.
Συγκεκριμένα, έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά η ευεργετική δράση της Μαστίχας κατά των παθήσεων του πεπτικού συστήματος, η συμβολή της στη στοματική υγιεινή, η σημαντική αντιμικροβιακή και αντιφλεγμονώδη δράση της, και το γεγονός ότι αποτελεί φυσικό αντιοξειδωτικό. Παράλληλα, η μαστίχα Χίου, συμβάλει στην επούλωση τραυμάτων και στην ανάπλαση της επιδερμίδας.
Παρακάτω, γίνεται μια συνοπτική αναφορά στις πιο σημαντικές ερευνητικές μελέτες, γύρω από τις ιατροφαρμακευτικές δράσεις της μαστίχας της Χίου, τα αποτελέσματα των οποίων έχουν -όπως ήδη αναφέραμε- δημοσιευτεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά.
Αντιμικροβιακή δράση αιθέριου ελαίου Μαστίχας Χίου
Σημαντική ερευνητική δραστηριότητα έχει πραγματοποιηθεί γύρω από την αντιμικροβιακή δράση του αιθέριου ελαίου της μαστίχας – μαστιχέλαιο. Στις μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί, διερευνάται ο περιορισμός του ρυθμού αύξησης αλλά και η θανάτωση μικροβίων, βακτηρίων και παθογόνων μικροοργανισμών, όταν στα υποστρώματα ανάπτυξης έχει προστεθεί μαστιχέλαιο, το αιθέριο έλαιο της μαστίχας Χίου.
Τα συμπεράσματα των μελετών, επιβεβαιώνουν τη σημαντική αντιμικροβιακή και αντιμυκητιακή δράση του μαστιχελαίου, γεγονός που ενθαρρύνει την αξιοποίηση του, ως συστατικό φαρμακευτικών και άλλων σκευασμάτων προστασίας και περιποίησης.
Η Μαστίχα της Χίου ως παράγοντας προστασίας από την αθηροσκλήρωση
Στις μέρες μας, είναι έντονο το επιστημονικό ενδιαφέρον για τα φυσικά αντιοξειδωτικά, ως παράγοντες προστασίας από την αθηροσκλήρωση,. Πρόκειται για ουσίες οι οποίες λόγω της σύνθεσης τους παρέχουν προστασία ενάντια στο σχηματισμό αθηρωματικών πλακών αποτρέποντας τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης και καρδιακών παθήσεων.
Η παρουσία φαινολικών μορίων, τιτερπενικών ενώσεων, καθώς και φυτοστερολών στη μαστίχα της Χίου, είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς τα συστατικά αυτά δρουν ενάντια στην οξείδωση της λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (Low Density Lipoprotein – LDL) και αυτό αποτελεί σημαντική ένδειξη για την εν δυνάμει αντιοξειδωτική δράση της.
Η ερευνητική δραστηριότητα στο πεδίο αυτό βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο. Τα μέχρι τώρα πάντως δημοσιευμένα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά και συνιστούν πιθανή χρήση της μαστίχας ως φυσικό αντιοξειδωτικό.

Εμφανίσεις καρχαριών στην Ελλάδα

Η σχετικά περιορισμένη θαλάσσια έρευνα που υπάρχει στη χώρα μας -και διεξάγεται κυρίως τα τελευταία χρόνια, δεν μας επιτρέπει να γνωρίζουμε πάρα πολλά για τους καρχαρίες των νερών μας.

Τα τελευταία 161 χρόνια έχουν σημειωθεί μόλις 14 επιθέσεις, εκ των οποίων οι 11 θανατηφόρες.



Καρχαρίας στον κορινθιακό - Βγήκαν από τη θάλασσα τρομαγμένοι οι λουόμενοι

Το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στην παραλία Κανταρέ της Κορίνθου καρχαριοειδές 2,5 μέτρων περίπου.



Επί μιάμιση ώρα έκανε βόλτες στο μικρό κολπίσκο σε απόσταση όχι μεγαλύτερη των 50-70 μέτρων από την στεριά, με αποτέλεσμα οι λουόμενοι να πανικοβληθούν. Αργότερα βέβαια οι Αρχές ανέφεραν πως μάλλον επρόκειτο για κάποιον ξιφία ο οποίος έχασε τον δρόμο του.

Δείτε το βίντεο:

Χαλκίδα: Σκυλόψαρο σκόρπισε τον τρόμο στην παραλία Καλάμια

Το περιστατικό σημειώθηκε τον Ιούλιο στην παραλία Καλάμια που βρίσκεται λίγο έξω από τη Νέα Αρτάκη.Στο βίντεο που ακολουθεί φαίνεται η στιγμή που ο απρόσκλητος επισκέπτης, μήκους δυόμισι μέτρων, «σουλατσάρει» στην ακτή προκαλώντας πανικό και τρόμο στους λουόμενους, οι οποίοι έτρεχαν να βγουν από τη θάλασσα. Μαρτυρίες έκαναν λόγο ότι πρόκειται για σκυλόψαρο.

Υπάρχουν λευκοί καρχαρίες στην Ελλάδα;

Οι περισσότεροι θα αναρωτιέστε ποια είναι η σχέση του λευκού καρχαρία με τις ελληνικές θάλασσες. Η απάντηση είναι μία: ο λευκός καρχαρίας είναι ένας από τα είδη καρχαρία που βρίσκονται στα ελληνικά ύδατα εδώ και χιλιάδες χρόνια.



Στα νερά μας διαβιούν 47 είδη καρχαρία, συμπεριλαμβανομένου του γνωστότερου και πιο τρομακτικού πλάσματος των θαλασσών, του Μεγάλου Λευκού.



Ο λευκός καρχαρίας (επιστημονική ονομασία Carcharodon carcharias) είναι ένας εξαιρετικά μεγάλος καρχαρίας που βρίσκεται στα παράκτια νερά κοντά στην επιφάνεια σε όλους τους σημαντικούς ωκεανούς. Φθάνει σε μήκος μεγαλύτερο των 6 μέτρων και ζυγίζει μέχρι και πάνω από 2 τόνους. Είναι το μόνο είδος του γένους του Carcharodon που υπάρχει ακόμα.



Καταγεγραμμένες επιθέσεις καρχαριών στην Ελλάδα

- Το 1847 από το Gosport της Αγγλίας επιβιβάστηκε σε πλοία και απέπλευσε το 36ο τάγμα του Worcestershire, με προορισμό την Κέρκυρα. Ανάμεσα σε μια παρέα στρατιωτών του τάγματος, που κολυμπούσαν στο βόρειο τμήμα του Φρουρίου στο νησί των Φαιάκων, ήταν και ένας 19χρονος, ο οποίος δέχθηκε θανατηφόρα επίθεση από καρχαρία.

- Το καλοκαίρι του 1903 στην Κρήτη συνέβησαν δύο θανατηφόρα περιστατικά με θύματα σφουγγαράδες γυμνούς δύτες.

-Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου, 1948: ένας ψαράς δέχεται θανατηφόρα επίθεση από γιγαντιαίο σκυλόψαρο.

-Παρασκευή 17 Αυγούστου,1951: στο Μον Ρεπό της Κέρκυρας μία νεαρή γυναίκα δέχεται επίθεση από καρχαρία και χάνει τη ζωή της.

- Στην Κάτω Αχαΐα, στις 4 Ιουνίου 1962, σε απόσταση 500 μέτρων από την ακτή, αλιεύθηκε ένας από τους δύο καρχαρίες που είχαν θεαθεί. Η περίμετρος του στόματός του ήταν 2 μέτρα.

-1η Ιουνίου του 1963 στον Παγασητικό κόλπο: η Αυστριακή συγγραφέας και φιλόλογος Χέλγκα Πογκλ κατασπαράχθηκε ενώ κολυμπούσε σε απόσταση μόλις τριών μέτρων από την ακτή, μπροστά στα μάτια της φίλης της, Βίλκεν.

- 14 Αυγούστου 1977: οι ναύτες του πλοίου «Φάλτσερ», που εκτέλεσε το πρώτο δρομολόγιο στην πορθμειακή γραμμή Βόλος - Συρία, παρατήρησαν αρκετούς καρχαρίες οι οποίοι ακολουθούσαν τα φορτηγά πλοία, για να τρώνε τα σκουπίδια που πετούσαν, στον Παγασητικό.

- το 1981 σημειώθηκε ακόμη μία επίθεση καρχαρία σε τουρίστα από την Αυστρία, πάλι στην περιοχή του Παγασητικού.

Στις 30 Δεκεμβρίου του 1983, το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» της επόμενης ημέρας, δίπλα σε μια φωτογραφία νέου που κρατάει από τα μάτια έναν ροφό, έγραφε: «Τον σκότωσε καρχαρίας ενώ ψάρευε».







Απίστευτη ψαριά: Αλίευσε καρχαρία «σαπουνά» 5 μέτρων!



Καρχαρίας 120 κιλών πιάστηκε στο Κατάκολο



Ψάρεψαν καρχαρία στα Λεχαινά!



Ψάρεψαν καρχαρία τριών μέτρων στη Νέα Κίο



Αρκαδία: Ψάρι 120 κιλών έπιασαν στον Τυρό

Γιγάντιος καρχαρίας εμφανίστηκε στη Λίμνη Λάδωνα!

Καρχαρίας στα δίχτυα ψαρά στα Σφακιά



Ψάρεψε καρχαρία 60 κιλών!



Συνολικά οι εμφανίσεις το 2014: Καρχαρίες στις ελληνικές θάλασσες






Έπιασαν καρχαρία στα Ίρια (Ιούλιος 2014)



 

«Υπάρχουν 457 είδη καρχαριών, και πολύ λίγα από αυτά θεωρούνται επικίνδυνα για τον άνθρωπο, 47 από τα 457 είδη βρίσκονται και στην Μεσόγειο Θάλασσα», έχει υποστηρίξει σε συνέντευξή του ο θαλάσσιος βιολόγος-ωκεανογράφος, Ιωσήφ Μακρής.

«Μελέτη πάνω στους μεγάλους πελαγικούς καρχαρίες φανέρωσε ότι είναι πιο άφθονοι στην Λεβαντίνη και σπανιότεροι στο Αιγαίο, με το Ιόνιο κάπου ενδιάμεσα. Αυτό μπορεί να οφείλεται είτε στην εντατικότερη αλιεία που έχει υποστεί το Αιγαίο, είτε στο ότι επειδή ακριβώς είναι πελαγικοί αποφεύγουν κλειστές θάλασσες και προτιμούν να μένουν μακριά από τις ακτές, οπότε το Αιγαίο δεν είναι ιδεώδες γι’ αυτούς. Αντίθετα, μεγάλες συγκεντρώσεις βενθικών (και ακίνδυνων) καρχαριών π.χ. Galeus melastomus, Squalus acanthias, Scyliorhinus canicula συναντώνται στην περιοχή των Κυκλάδων και του Ιονίου, είναι μικροί και βαθύβιοι καρχαρίες με μέσο μήκος το 1 μέτρο, αλλιώς λεγόμενοι και ως γαλέοι – σκυλόψαρα, γνωστοί στην αγορά για την εμπορική – αλιευτική τους αξία. Ο καρχαρίας αυτός πωλείται στις ταβέρνες και στα super market. Πολύς κόσμος δεν ξέρει ότι ο γαλέος είναι καρχαρίας. Όλα τα είδη πωλούνται με την ονομασία αυτή σαν φιλέτο. Τα μικρά σκυλοψαράκια πωλούνται ολόκληρα και τα κάνουν σούπα συνήθως», τονίζει ο επιστήμονας.



Ο κ. Μακρής προσθέτει: «Βέβαια από πληροφορίες που μου έχουν δοθεί, με επιστημονικά δεδομένα μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι στα ανοιχτά της Νότιας Κρήτης (Λεβαντίνη) και αρκετά μίλια από τις ακτές, είναι σχετικά πιο άφθονοι οι πελαγικοί καρχαρίες. Από συζητήσεις με ψαράδες, αυτοί υποστηρίζουν ότι ανάμεσα σε Κύθηρα και Κάβο Μαλιά καθώς και ανοιχτά του Καστελλόριζου είναι πολύ συχνοί».

Οι καρχαρίες επιτίθενται διότι μας μπερδεύουν με κάποιο μεγαλόσωμο θήραμα

Ο βιολόγος υποστηρίζει πως οι επιθέσεις καρχαριών είναι κυρίως ατυχήματα, γίνονται δηλαδή λόγω του ότι οι καρχαρίες μας μπερδεύουν με τις φώκιες η κάποιο άλλο μεγαλόσωμο θήραμα τους.



«Ο θάνατος από επίθεση καρχαρία οφείλεται σε αιμορραγία από την δαγκωματιά. Όπως αναφέρουν και οι ερευνητές, οι καρχαρίες σπάνια επιτίθενται και δαγκώνουν ανθρώπους, και αυτό αν γίνει δεν είναι λόγω του ότι θέλουν να μας φάνε. Εμείς είμαστε οι άγνωστοι που κολυμπάμε στο δικό τους περιβάλλον, δεν ξέρουν τι είμαστε, για αυτό και μας πλησιάζουν από καθαρή περιέργεια.Η πλειοψηφία των δαγκωματιών είναι επιφανειακού χαρακτήρα και όχι θανάσιμες».

Λευκός καρχαρίας στην Ψάθα Μεγάρων (12 Φεβρουαρίου 2015)



Καρχαρίας στη λίμνη Λάδωνα στη Γορτυνία



Ψάρεψαν καρχαρία 3 μέτρα στη Νέα Κίο





Φάλαινες στις θάλασσές μας

Οι ελληνικές θάλασσες αποτελούν το... σπίτι του πλάσματος με τον μεγαλύτερο εγκέφαλο στον κόσμο, της φάλαινας-φυσητήρα. Ο μεγαλύτερος μεσογειακός πληθυσμός τους -περίπου 200 άτομα-, εντοπίζεται κυρίως στο Ιόνιο, στο Κρητικό πέλαγος, στο Λιβυκό και στα Δωδεκάνησα, αν και υπάρχουν αναφορές για εμφανίσεις τους και στο βόρειο Αιγαίο και στις Σποράδες.

Μυστηριώδη θρησκευτικά φαινόμενα που παραμένουν επιστημονικά περίεργα

Είτε πιστεύει κάποιος στα θαύματα είτε όχι, υπάρχει ένας πραγματικά τεράστιος αριθμός καταγραφών υπερφυσικών εκδηλώσεων εδώ και αρκετούς αιώνες που οι περισσότεροι πιστεύουν ότι είναι έργο του ίδιου του Θεού.
Φαινόμενα που αψηφούν τη λογική πάμπολλα και πραγματικά δεν ξέρει κανείς ποιο να πρωτοδιαλέξει: από εμφανίσεις θρησκευτικών πνευμάτων, άφθαρτα ιερά λείψανα και θαυματουργές ιάσεις ασθενών μέχρι μετεώριση αγίων και τηλεμεταφερόμενα αγάλματα(!), απ’ όλα συναντά κανείς σε επίπεδο ανεξήγητου και παραφυσικού.
Θεϊκά σημάδια ή διαχρονικά σημεία των καιρών, ας αποφασίσει ο καθείς κατά συνείδηση, καθώς σε θέματα πίστης πολλές κουβέντες δεν χωρούν…

Η εμφάνιση της Θεοτόκου στο Κάιρο

Η Παναγία εμφανίστηκε ως λευκοφορεμένη σιλουέτα σε κοπτική εκκλησία στη συνοικία του Καΐρου (ελ-Ζεϊτούν), που ήταν παραδοσιακά ένα από τα μεγαλύτερα χριστιανικά προσκυνήματα της Αιγύπτου, καθώς εκεί λέγεται ότι είχε καταλύσει η αγία οικογένεια κατά τη φυγή της στην Αίγυπτο. Δεν ήταν μάλιστα η μοναδική εμφάνισή της, καθώς η Παρθένος Μαρία έκανε σποραδικές εμφανίσεις για μια περίοδο δύο περίπου ετών (1968-1970), με χιλιάδες πραγματικά πιστούς και μη να αντικρίζουν το απόκοσμο θαύμα.
Ένας από τους εφημέριους του ναού της Παναγίας της Ζεϊτούν ανέφερε στην έκθεσή του: «Μετά από αυτήν την αρχική μνημειώδη παρουσία της η Θεοτόκος εμφανίστηκε κι άλλες φορές κι έγινε αντιληπτή από πολλά άτομα … Την είδα, ήταν μια φωτεινή χρυσαυγής φιγούρα. Πολλές προσωπικότητες μουσουλμάνων ήρθαν να πιστοποιήσουν το γεγονός. Δημοσιογράφοι, βουλευτές κ.ά. Αυτή μετατοπιζόταν, υποκλινόταν σαν να χαιρετούσε το πλήθος. Πέταγε ανάλαφρα στον αέρα, τα ενδύματά της πλατάγιαζαν στον άνεμο. Το πρόσωπό της άλλοτε μ’ ένα μειδίαμα άλλοτε πιο αυστηροπρεπές κι άλλοτε θλιμμένο. Αλλά πάντα χαριτωμένο. Ένα λευκό φωτοστέφανο την περιέβαλλε που της προσέδιδε μεγαλοπρέπεια. Άλλοτε έφερε στέμμα άλλοτε όχι. Η φιγούρα άλλαζε διαρκώς μέσα στην ίδια νύχτα. Μέχρι που φανερώθηκε ως βρεφοκρατούσα με το μωρό Ιησού στην αγκαλιά … Στις 8 Ιουνίου 1968 θα διαρκέσει συνεχόμενα η εμφάνισή της από τις 9 το βράδυ ως τις 4:30 το πρωί. Οι προσκυνητές που έρχονταν από μακριά κάθονταν ολόκληρες νύχτες έξω από το ναό για να δουν μία ή περισσότερες εμφανίσεις της». Η Κοπτική Εκκλησία αναγνώρισε το θαύμα λίγο αργότερα…

Η υπόθεση της Θηρεσίας Νέουμαν

Η γερμανή ρωμαιοκαθολική που γεννήθηκε το 1896 έμεινε μερικώς παράλυτη το 1918 από ατύχημα και την επόμενη χρονιά έχασε το μεγαλύτερο μέρος της όρασής της από νέο τραύμα. Σύμφωνα με την ίδια, η όρασή της αποκαταστάθηκε πλήρως το 1923, την ίδια ακριβώς μέρα που αγιοποιήθηκε μια καθολική αγία. Και τότε ξεκίνησαν τα θαυματουργά στίγματα στο σώμα της.
Το 1926 εμφανίστηκε ο Ιησούς στο όνειρό της και έκτοτε άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα στίγματα πάνω στην καρδιά της, τα οποία κρατούσε ωστόσο κρυφά για χρόνια. Μια Κυριακή του Πάσχα όμως, έπειτα από νέο όραμα με την ανάσταση του Θεανθρώπου, και για αρκετές Παρασκευές μετά, το σώμα της έφερε τα σημάδια των Παθών του Κυρίου. Έκτοτε κάθε Μεγάλη Παρασκευή ανελλιπώς εμφανίζονταν τα στίγματα του Σταυρού του Μαρτυρίου πάνω της, όπως μπορούμε να παρακολουθήσουμε εξάλλου στις αυθεντικές φωτογραφίες. Σύμφωνα με πηγές μάλιστα, τα τραύματα αυτά δεν έκλειναν ποτέ και δεν μολύνονταν, ενώ εντοπίστηκαν και στη σορό της μετά τον θάνατό της.
Επιπρόσθετα, η Θηρεσία δεν έβαλε άλλη μπουκιά στο στόμα της από το 1926 ως τον θάνατό της το 1962 παρά μόνο Θεία Ευχαριστία και δεν ήπιε γουλιά νερό για την ίδια μακρά περίοδο. Τον Ιούλιο του 1927, γιατρός και φραγκισκανές μοναχές την παρακολουθούσαν 24 ώρες το 24ωρο για μια περίοδο δύο εβδομάδων και επιβεβαίωσαν πως δεν είχε πιει σταλιά νερό, χωρίς να παρουσιάζει ίχνη αφυδάτωσης ή άλλες επιπλοκές. Η αγιοποίησή της άρχισε επισήμως το 2005…

Ο Φραντσέσκο Φορτζιόνε που είπανε Πατέρα Πίο

Ο καπουτσίνος ιερωμένος αγιοποιήθηκε από την Καθολική Εκκλησία καθώς ήταν γνωστός για τα ιερά του στίγματα. Το μυστηριώδες φαινόμενο εμφανιζόταν στο σώμα του ήδη από τις πρώτες στιγμές του ως μοναχός και μέχρι το 1919 τα νέα για τον αβά με τα στίγματα είχαν εξαπλωθεί και στην κοσμική επικράτεια. Τα τραύματα του παπά εξετάστηκαν από πλήθος ειδικών και επιστημόνων και τίποτα το μεμπτό δεν αναφέρθηκε ποτέ, παρά μόνο η ευωδία που ανάβλυζε από τις πληγές.
Κατόπιν βέβαια οι υπερφυσικές ιδιότητες και τα ιερά δώρα του καπουτσίνου ιερέα κλιμακώθηκαν και περιλάμβαναν πια από θαυματουργές ιάσεις, τηλεμεταφορές, μετεωρίσεις, προφητείες, θαύματα και αποχή από ύπνο και τροφή. Το σώμα του φυλάσσεται σε ιταλικό αβαείο και παραμένει άφθαρτο…

Η Παναγία της Λούρδης

Η πλέον λαμπρή ενδεχομένως εμφάνιση της Παναγίας από πλευράς καθολικής εκκλησίας έλαβε χώρα μεταξύ 11ης Φεβρουαρίου και 16ης Ιουλίου 1858 στα περίχωρα της γαλλικής πόλης, όταν η 14χρονη αγρότισσα Βερναδέτη είδε 16 φορές τη Θεομήτωρ ως μια «ωραία κυρία σε μια σπηλιά». Στην πρώτη εμφάνιση της Θεοτόκου, η κοπέλα διέκρινε «μια κυρία ντυμένη στα λευκά, ένα λευκό βέλο, μια ζώνη γαλάζια και ένα κίτρινο τριαντάφυλλο σε κάθε πόδι» και στην τρίτη συνάντησή τους η «καλή κυρία» καλεί τη Βερναδέτη: «Έχετε την ευγενή καλοσύνη να έρχεστε εδώ επί δεκαπέντε μέρες;».
Η φήμη για τις εμφανίσεις της Παναγίας εξαπλώθηκαν και πλέον το κορίτσι ακολουθούν εκατοντάδες κόσμου, που μετατρέπονται έπειτα από κάθε εμφάνισή της σε χιλιάδες. Κάτω από τις υποδείξεις της σιλουέτας, η κόρη σκάβει και βρίσκει μια πηγή, η οποία έχει θαυματουργό νερό, με το οποίο βρίσκουν την υγειά τους πολλοί (ο ιατρικός σύλλογος της πόλης κατέγραψε 68 τέτοιες ανεξήγητες ιάσεις). Στη 16η και τελευταία εμφάνισή της, η «κυρία» απάντησε στην ερώτηση του κοριτσιού για το ποια ήταν στην τοπική μάλιστα διάλεκτο: «Εγώ είμαι, η ασπίλως συλληφθείσα», έναν όρο που είχε απονείμει στην Παναγία τέσσερα χρόνια πρωτύτερα ο Πάπας Πίος Θ’ (με τη Βούλα του «Ο Απερίγραπτος Θεός»), εγκαινιάζοντας έτσι το δόγμα της άμωμης σύλληψης της Θεότόκου! Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Πάπας αναγνώρισε τις εμφανίσεις της Παναγίας ως αυθεντικές. Γύρω από τη σπηλιά των εμφανίσεων αναπτύχθηκε με τον καιρό ένα επιβλητικό προσκύνημα, στο οποίο συρρέουν κάθε χρόνο εκατομμύρια πιστοί…

Το πορτογαλικό Θαύμα του Ηλίου

Την ώρα που όλα τα θαύματα που περιγράψαμε τα έχουν δει πάμπολλοι, εδώ μιλάμε για ένα φαινόμενο που έγινε αντιληπτό από 70.000-100.000 ανθρώπους! Ήταν στις 13 Οκτωβρίου 1917 στα πορτογαλικά λιβάδια κοντά στην πόλη Φάτιμα όπου συνέβη το ηλιακό θαύμα: σύμφωνα με το χρονικό, η Παρθένος Μαρία εμφανίστηκε σε τρία παιδιά και τα πληροφόρησε για τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα που θα συνέβαινε το υπερφυσικό γεγονός, με χιλιάδες ανθρώπων να συγκεντρώνονται εκεί για να το παρατηρήσουν.
Μέρα μεσημέρι λοιπόν, μέσα σε βροχή και συννεφιά, ο ήλιος ξεπρόβαλε ξαφνικά στον ουρανό ως περιστρεφόμενος δίσκος. Σύμφωνα με χιλιάδες μαρτυρίες, ο ήλιος έκανε μάλιστα ζιγκ-ζαγκ γύρω από τη Γη, πριν καταλαγιάσει στη συνήθη του θέση στον ουρανό. Το θαύμα αναγνωρίστηκε επισήμως από την καθολική εκκλησία το 1930. Ο πορτογαλικός Τύπος διακωμωδούσε μάλιστα για μήνες τις φήμες για το θαύμα που ευαγγελίζονταν τα τρία βοσκόπουλα και μετά δεν ήξερε πού να κρυφτεί! Ο ήλιος που «χόρευε» και άλλαζε συνεχώς σχηματισμούς καθαρίζοντας τον ουρανό από την κακοκαιρία και την καταχνιά παραμένει ανεξήγητο μυστήριο, καθώς την ύπαρξή του βεβαίωσαν ακόμα και επιστήμονες και οφθαλμίατροι που ήταν παρόντες για να γελάσουν με την ευπιστία της μάζας. Τα παιδιά ισχυρίστηκαν ότι η Παναγία τους είχε υποσχεθεί ένα θαύμα για να πιστέψουν όλοι…