Επτά τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ!

Επιστήμονες της βιομηχανίας των τροφίμων, ρίχνουν φως σε ορισμένα κατά τ’ άλλα καθημερινά τρόφιμα υπεράνω υποψίας, τα οποία, ωστόσο, στην πραγματικότητα είναι γεμάτα τοξίνες και χημικά, παράλληλα, μας δίνουν απλές εναλλακτικές, για μια πιο υγιεινή και καθαρή διατροφή. «Καθαρή διατροφή» σημαίνει να επιλέγουμε φρούτα, λαχανικά τα οποία καλλιεργούνται, μεγαλώνουν και πωλούνται με την ελάχιστη δυνατή επεξεργασία. Συχνά αυτά είναι βιολογικά και μόνο σπανίως (αν ποτέ) δύνανται να περιέχουν πρόσθετα.
Στην καθημερινότητά μας όμως, σε ορισμένες περιπτώσεις οι μέθοδοι που ακολουθούνται από τους παραγωγούς τροφίμων δεν είναι ούτε καθαρές, ούτε βιώσιμες για το περιβάλλον. Το αποτέλεσμα είναι να βλάπτεται η υγεία μας, το περιβάλλον ή και τα δύο.
Αποφασίσαμε έτσι, να ρίξουμε μια διαφορετική ματιά στη διατροφή μας, μέσα από τα μάτια των ανθρώπων που σκοπό της ζωής τους έχουν να μελετούν και να ανακαλύπτουν τι είναι ασφαλές — και τι όχι — για κατανάλωση. Τους θέσαμε ένα απλό και ξεκάθαρο ερώτημα: «Ποιες τροφές αποφεύγετε;» Δεν υποστηρίζουμε ότι, οι απαντήσεις τους, συνθέτουν μια λίστα «απαγορευμένων τροφών». Πιθανότατα όμως, το να επιλέξετε την εναλλακτική που προτείνουν, θα σας εξασφαλίσει καλύτερη υγεία — και ηρεμία.

* Ο ενδοκρινολόγος δεν θα φάει: Ντομάτα σε μεταλλική κονσέρβα !!! Ο Fredrick Vom Saal είναι ενδοκρινολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι και ασχολείται με τη μελέτη της Βισφαινόλης-Α (bisphenol-A, BPA). Το πρόβλημα: Η συνθετική ρητίνη με την οποία είναι επενδυμένο το εσωτερικό των μεταλλικών κονσερβών, περιέχει τη χημική ένωση BPA.
Η έρευνα έχει δείξει ότι η BPA, πέρα από τις ιδιότητες που την κάνουν χρήσιμη στη βιομηχανία πλαστικών, δρα μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό και ως συνθετικό οιστρογόνο, το οποίο έχει συνδεθεί με ένα φάσμα ασθενειών που πιάνει από αναπαραγωγικές δυσλειτουργίες, μέχρι καρδιοπάθειες, διαβήτη και παχυσαρκία. Δυστυχώς, η οξύτητα του ζωμού της ντομάτας, προκαλεί έκπλυση της BPA, μεταφέροντάς την από τη ρητίνη μέσα στο ζωμό και, στη συνέχεια, μέσα στο φαγητό σας.
Οι μελέτες δείχνουν ότι η BPA στο σώμα των περισσότερων ανθρώπων υπερβαίνει το κρίσιμο εκείνο μέγεθος, πέρα από το αντίστοιχο όπου αρχίζει να επηρεάζεται η παραγωγή σπέρματος και να προκαλείται χρωμοσωμική βλάβη στα ωάρια των πειραματόζωων. «Είναι δυνατό να ληφθούν 50 mcg BPA ανά λίτρο, από μια κονσέρβα ντομάτας και αυτή είναι μια ποσότητα που θα έχει αντίκτυπο στους ανθρώπους, ιδιαίτερα τους νεότερους», λέει ο vom Saal· «εγώ ούτε που πλησιάζω κονσέρβα ντομάτας». Η λύση: Επιλέξτε ντομάτες σε γυάλινα μπουκάλια (τα οποία δεν περιέχουν εσωτερική επίστρωση ρητίνης). Μπορείτε επιπλέον, να επιλέξετε μεταξύ διαφόρων τύπων συσκευασιών Tetra Pak.
Συμβουλή εξοικονόμησης: Εάν η συνταγή σας το επιτρέπει, αντί για κονσέρβα ντομάτας, χρησιμοποιήστε εμφιαλωμένη σάλτσα ζυμαρικών (σε γυάλινο μπουκάλι). Για να είναι η γεύση της σάλτσας όσο το δυνατόν πιο κοντά στην αρχική γεύση της ντομάτας, ψάξτε για σάλτσες με χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο (αλάτι) και όσο το δυνατό λιγότερα επιπρόσθετα μυρωδικά και άλλα υλικά, αλλιώς ίσως χρειαστεί να προσαρμόσετε τη συνταγή σας.
* Ο κτηνοτρόφος δεν θα φάει: Βοδινό που έχει ανατραφεί με καλαμπόκι: Ο Joel Salatin είναι συνιδιοκτήτης των Polyface Farms, καθώς και συγγραφέας πολλών βιβλίων επί του θέματος της αειφόρου γεωργίας (σ.μτφ.: αρχές της αειφόρου γεωργίας). Το πρόβλημα: Μέσω της εξέλιξης των ειδών στη Φύση, τα βοοειδή αναπτύχθηκαν έτσι ώστε να τρέφονται με χορτάρια, όχι με σιτηρά. Στην εποχή μας όμως, οι κτηνοτρόφοι ταΐζουν τα ζώα τους με καλαμπόκι και σόγια, έτσι ώστε τα ζώα να κερδίζουν πιο γρήγορα βάρος, για να μπορούν να τα στείλουν πιο σύντομα προς σφαγή.
Ωστόσο, περισσότερα χρήματα για τους κτηνοτρόφους (και χαμηλότερες τιμές στα καταστήματα), σημαίνει δυστυχώς πολύ λιγότερη θρεπτική αξία για εμάς. (Γενικά το κρέας έχει ελάχιστη αξία διατροφική για τον άνθρωπο, καθόλου έως ελάχιστη, άρα μπορεί αν αποφεύγεται η να καταναλώνετε ελάχιστα και με επίγνωση
Σε μια πρόσφατη αναλυτική έρευνα που συντονίστηκε από τον Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA) και με ερευνητές του Clemson University, βρέθηκε ότι, σε σύγκριση με βοδινό που έχει εκτραφεί με καλαμπόκι, το κρέας από βοοειδή που έχουν εκτραφεί με χορτάρι, είναι πλουσιότερο σε βήτα-καροτίνη, βιταμίνη Ε, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, συζευγμένο λινολεϊκό οξύ (CLA), ασβέστιο, μαγνήσιο και κάλιο, ενώ ταυτόχρονα έχει λιγότερο από τα φλεγμονώδη ω-6 λιπαρά οξέα και επίσης έχει χαμηλότερα επίπεδα σε κορεσμένα λίπη, τα οποία έχουν συνδεθεί με καρδιακές παθήσεις. «Οφείλουμε να σεβαστούμε το γεγονός ότι οι αγελάδες είναι φυτοφάγα ζώα, και αυτό δεν σημαίνει να τα ταΐζουμε με καλαμπόκι και κοπριά από κοτόπουλο», λέει ο Salatin.
Η λύση: Αγοράστε βοδινό που έχει εκτραφεί με χορτάρι, το οποίο μπορείτε να βρείτε σε εξειδικευμένα κρεοπωλεία, και συνεταιρισμούς αγροτών. Συνήθως έχει ειδική ένδειξη, καθώς είναι λίγο ακριβότερο. Εάν δεν το βλέπετε εκεί, ζητήστε το από τον κρεοπώλη σας. Συμβουλή εξοικονόμησης: Τα κομμάτια με κόκκαλο είναι φτηνότερα, καθώς ο τελικός καταναλωτής χρεώνεται επιπλέον για να πάρει το κρέας ξεκοκαλισμένο. Επίσης, εάν έχετε πρόσβαση σε κάποιον κτηνοτρόφο, μπορείτε να αγοράσετε απευθείας από εκείνον.
* Ο τοξικολόγος δεν θα φάει: Popcorn στον φούρνο μικροκυμάτων: Η Olga Naidenko είναι υψηλόβαθμη ερευνήτρια στο Environmental Working Group. Το πρόβλημα: Οι χημικές ουσίες από τις οποίες αποτελείται η εσωτερική επένδυση της σακούλας (μεταξύ των οποίων είναι και το υπερφθορο-οκτανοϊκό οξύ – PFOA), ανήκουν σε μια κατηγορία χημικών στοιχείων τα οποία δύνανται να προκαλέσουν στειρότητα στον άνθρωπο, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη από το UCLA. Επιπλέον, σε δοκιμές σε ζώα, αυτές οι χημικές ουσίες προκάλεσαν καρκίνο του ήπατος, των όρχεων και του παγκρέατος.
Οι μελέτες δείχνουν ότι η ενέργεια των μικροκυμάτων κάνει τις ουσίες αυτές να εξατμίζονται από την εσωτερική συσκευασία – και να μεταναστεύουν μέσα στο ποπ κορν σας. «Μένουν στο σώμα σας για χρόνια και η συσσώρευση είναι αθροιστική», λέει η Naidenko και αυτός είναι ο λόγος που οι ερευνητές ανησυχούν, ότι τα επίπεδα στον άνθρωπο θα μπορούσαν να αυξάνονται σταδιακά και να προσεγγίσουν τα αντίστοιχα εκείνα, πέρα από τα οποία προκαλούνται καρκίνοι στα πειραματόζωα.
Η DuPont και άλλες κατασκευάστριες εταιρείες στις ΗΠΑ, έχουν υποσχεθεί να καταργήσουν σταδιακά τη χρήση του PFOA έως το 2015, ανταποκρινόμενες σε ένα σχέδιο εθελοντικής συμμετοχής της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (US Environmental Protection Agency), αλλά εκατομμύρια σακούλες των ποπ κορν θα έχουν πωληθεί μέχρι τότε.
ΟΆγνωστος Χημικός Πόλεμος Η λύση: Φτιάξτε το ποπ κορν σας με τον παραδοσιακό τρόπο: σε μια κατσαρόλα. Για γεύση, μπορείτε να προσθέσετε πραγματικό βούτυρο ή αποξηραμένα αρτύματα. Συμβουλή εξοικονόμησης: Το να φτιάχνετε το δικό σας ποπ κορν, έρχεται σχεδόν τσάμπα!
* Ο διευθυντής αγροκτήματος δεν θα φάει: Συμβατικές (μη βιολογικές) πατάτες, καρότα, κρεμμύδια: Ο Jeffrey Moyer είναι ο Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Τυποποίησης Βιολογικών Προϊόντων των ΗΠΑ (National Organic Standards Board). Το πρόβλημα: Τα ριζωματώδη ή βολβοειδή λαχανικά (αυτά που ο καρπός τους γίνεται κάτω από το χώμα) απορροφούν ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα και μυκητοκτόνα, τα οποία, μετά τον ψεκασμό του φυτού, πάντα καταλήγουν στο χώμα. Ειδικά οι πατάτες (το δημοφιλέστερο λαχανικό) ψεκάζονται με μυκητοκτόνα κατά την ανάπτυξή τους και, στη συνέχεια, με ζιζανιοκτόνα πριν τη συγκομιδή.
Αφού τις βγάλουν από το χώμα, οι πατάτες ψεκάζονται πάλι, με ειδικά χημικά, για να μη βλαστήσουν. «Δοκιμάστε αυτό το πείραμα: Αγοράστε μια συμβατική πατάτα από ένα οπωροπωλείο, φυτέψτε την και προσπαθήστε να την κάνετε να βγάλει βλαστούς. Δεν θα το καταφέρετε», λέει ο Moyer, ο οποίος είναι επίσης Διευθυντής Αγροκτήματος για το Rodale Institute (το οποίο ανήκει στην Rodale Inc. την εταιρεία που εκδίδει το Prevention).
«Έχω μιλήσει με παραγωγούς πατάτας και αυτό που μου λένε, κατάμουτρα, είναι ότι, οι ίδιοι, δεν θα έτρωγαν ποτέ τις πατάτες που πουλάνε. Πάντα έχουν ξεχωριστά παρτέρια, στα οποία καλλιεργούν πατάτες για δική τους κατανάλωση, χωρίς όλα αυτά τα χημικά». (σκεφτείτε ότι τα παραπάνω δεν αφορούν μόνο τις πατάτες που τρώμε στο σπίτι, αλλά και στα εστιατόρια, ταβέρνες, fast food, κτλ)
Η λύση: Να αγοράζετε πατάτες βιολογικής καλλιέργειας. Το εξωτερικό πλύσιμο δεν έχει κανένα αποτέλεσμα, καθώς όλα αυτά τα χημικά απορροφώνται εσωτερικά, στην ψίχα της πατάτας. Συμβουλή εξοικονόμησης: Οι βιολογικές πατάτες είναι σχετικά φτηνές και λίγο μόνο ακριβότερες από τις συμβατικές.
* Ο εμπειρογνώμονας αλιείας δεν θα φάει: Σολομό ιχθυοτροφείου: Ο Δρ David Carpenter, διευθυντής του Ινστιτούτου για την Υγεία και το Περιβάλλον στο Πανεπιστήμιο στο Albany, δημοσίευσε μια σημαντική μελέτη στο περιοδικό Science, σχετικά με τη μόλυνση στα ψάρια. Το πρόβλημα: Δεν είναι η φυσική κατάσταση του σολομού, να στριμώχνεται μέσα σε σιλό και να τρέφεται με σόγια, με απόβλητα πτηνοτροφείων και υδρολυμμένα φτερά κοτόπουλου.
Ως αποτέλεσμα, η σάρκα του σολομού είναι φτωχότερη σε βιταμίνη D και περιέχει μεγαλύτερες ποσότητες από μολυσματικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων καρκινογόνων ουσιών PCBs, βρωμιούχων επιβραδυντικών φλόγας και φυτοφαρμάκων, όπως η διοξίνη και το DDT.
Σύμφωνα με τον Carpenter, τα πιο μολυσμένα ψάρια προέρχονται από τη Βόρεια Ευρώπη. «Για να καταναλώνετε τέτοιο είδος σολομού και ταυτόχρονα να μην αυξήσετε τον κίνδυνο καρκίνου, θα έπρεπε να τρώτε ένα δείπνο τέτοιου σολομού κάθε 5 μήνες», λέει ο Carpenter, του οποίου η μελέτη του 2004 για τη μόλυνση των ψαριών είχε λάβει μεγάλης έκτασης δημοσιότητα από τα μέσα ενημέρωσης, «…τόσο άσχημη είναι η κατάσταση».
Προκαταρκτικές επιστημονικές μελέτες έχουν συνδέσει επίσης το DDT με τον διαβήτη και την παχυσαρκία, αλλά μερικοί διατροφολόγοι πιστεύουν ότι τα οφέλη των ωμέγα-3 λιπαρών οξέων αντισταθμίζουν τους κινδύνους. Υπάρχει επίσης ανησυχία για τις μεγάλες ποσότητες αντιβιοτικών και φυτοφαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην εκτροφή αυτών των ψαριών. Όταν τρώτε σολομό ιχθυοτροφείου, παίρνετε μια καλή δόση από αυτά τα φυτοφάρμακα και τα αντιβιοτικά.
Η λύση: Προτιμήστε άγριο σολομό Αλάσκας. Αν στη συσκευασία γράφει «Ατλαντικού», τότε οπωσδήποτε είναι ιχθυοτροφείου. Δεν έχουν απομείνει εμπορικά αλιεύματα άγριου σολωμού στον Ατλαντικό. Συμβουλή εξοικονόμησης: Ο άγριος σολωμός Αλάσκας, σε κονσέρβα, είναι σχετικά οικονομικότερος.

* Ο ερευνητής του καρκίνου, δεν θα πιει: Γάλα που παράγεται με τεχνητές ορμόνες: Ο Rick North είναι ο συντονιστής της δράσης «Εκστρατεία για την Ασφάλεια των Τροφίμων», της οργάνωσης «Γιατροί του Όρεγκον για την Κοινωνική Ευθύνη» και πρώην Δ/νων Σύμβουλος του παραρτήματος της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας (American Cancer Society), στο Όρεγκον.
Το πρόβλημα: Οι γαλακτοπαραγωγοί χορηγούν στις αγελάδες τους τεχνητή αυξητική ορμόνη των βοοειδών (rBGH ή rBST, όπως είναι επίσης γνωστή), προκειμένου να αυξήσουν την παραγωγή γάλακτος. Ωστόσο, έχει βρεθεί ότι η rBGH αυξάνει επίσης λοιμώξεις του μαστού στις αγελάδες, προκαλώντας ακόμα και την εμφάνιση πύον στο γάλα. Οδηγεί επίσης στην εμφάνιση, στο γάλα, υψηλών επιπέδων μιας ορμόνης που ονομάζεται «ινσουλίνη αυξητικού παράγοντα» (Insulin-like Growth Factor ή IGF-1). Στους ανθρώπους, αντίστοιχα, τα υψηλά επίπεδα του IGF-1 μπορεί να συμβάλλουν στην εμφάνιση καρκίνου του μαστού, του προστάτη και του παχέος εντέρου.
«Όταν η κυβέρνηση ( στις ΗΠΑ ενέκρινε την rBGH, θεωρήθηκε ότι η IGF-1 στο γάλα θα εξουδετερώνονταν μέσα στο ανθρώπινο πεπτικό σύστημα», λέει ο North. Όπως αποδείχτηκε όμως, η καζεΐνη στο γάλα προστατεύει το μεγαλύτερο μέρος της IGF-1, σύμφωνα με πολλές ανεξάρτητες μελέτες. «Δεν είναι 100% αποδεδειγμένο ότι υπάρχει αύξηση κρουσμάτων καρκίνου στους ανθρώπους, από αυτό», παραδέχεται North. «Ωστόσο, η ορμόνη αυτή έχει απαγορευτεί στις περισσότερες βιομηχανικές χώρες». ( η rBGH είναι απαγορευμένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση)
Η λύση: Μελετήστε τις ετικέτες και βεβαιωθείτε ότι γράφουν «rBGH-free», «rBST-free», «χωρίς τεχνητές ορμόνες» ή «βιολογικό γάλα». Οι ετικέτες αυτές δηλώνουν προϊόν χωρίς rBGH. Συμβουλή εξοικονόμησης: ( δεν χρειάζεται, ήδη στην Ελλάδα απαγορεύεται η χρήση αυτής της ορμόνης στην παραγωγή γάλακτος και πιείτε γάλα από καρπούς ή ρύζι).
* Ο εμπειρογνώμονας βιολογικών τροφίμων, δεν θα φάει ποτέ: Συμβατικά (μη βιολογικά) μήλα: Ο Mark Kastel, πρώην εκτελεστικό στέλεχος της αγροτικής βιομηχανίας, είναι συν-διευθυντής στο Cornucopia Institute, έναν οργανισμό που αντικείμενό του έχει την έρευνα και διαμόρφωση της αγροτικής πολιτικής και ο οποίος προωθεί την ιδέα των βιολογικών προϊόντων.
Το πρόβλημα: Εάν υπήρχε διαγωνισμός για τα «περισσότερο ποτισμένα με ζιζανιοκτόνα» φθινοπωρινά φρούτα, ο νικητής θα ήταν τα μήλα. Αναρωτιέστε ποιος είναι ο λόγος; Τα μήλα μπολιάζονται μεμονωμένα (κατάγονται από ένα δέντρο), έτσι ώστε κάθε ποικιλία να διατηρεί την ξεχωριστή γεύση της. Ως εκ τούτου, τα μήλα δεν αναπτύσσουν ανθεκτικότητα στα παράσιτα και γι’ αυτό χρειάζεται να ψεκάζονται συχνά. Η βιομηχανία υποστηρίζει ότι τα κατάλοιπα αυτά δεν είναι επιβλαβή.
Αλλά ο Kastel ανταπαντά ότι είναι κοινή λογική να προσπαθεί κανείς να περιορίζει την έκθεσή του στα χημικά αυτά, περιορίζοντας τα πιο ραντισμένα φρούτα, τα οποία είναι τα μήλα. «Οι εργάτες στα αγροκτήματα εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά εμφάνισης πολλών μορφών καρκίνου», λέει. Και, επιπλέον, ολοένα και περισσότερες μελέτες έχουν αρχίσει να συνδέουν την υψηλή επιβάρυνση του σώματος με φυτοφάρμακα (ανεξαρτήτως πηγής προέλευσης) με τη Νόσο του Πάρκινσον.
Η λύση: Αγοράστε βιολογικά μήλα. Συμβουλή εξοικονόμησης: Εάν δεν έχετε την οικονομική δυνατότητα να αγοράσετε βιολογικά, φροντίστε να πλένετε καλά και να ξεφλουδίζετε τα συμβατικά μήλα. Ωστόσο, ο Kastel προσωπικά αρνείται να συμβιβαστεί. «Θα προτιμούσα να συμβιβαστώ, περιορίζοντας άλλα πράγματα, όπως τις αγορές διάφορων ακριβών ηλεκτρονικών gadget», λέει. «Κάνοντας κάνα δύο τέτοιους μικρούς συμβιβασμούς, εξοικονομούν στην οικογένειά μου μια βιολογική και υγιεινή διατροφή».
Διασκευή και ελεύθερη απόδοση στα Ελληνικά, άρθρο περί διατροφής, που παρουσιάστηκε στο Fox News

Αν παρατηρήσετε λίγο προσεκτικά τους ανθρώπους μπορείτε να καταλάβετε σχεδόν με απόλυτη ακρίβεια –από τη μορφή του σώματός, από το χρώμα του δέρματος, από την οσμή που έχουν, ακόμη και από τον τρόπο με τον οποίο μιλάνε– με τι τρέφονται. Για παράδειγμα κάποιος που η δίαιτά του βασίζεται στο κρέας έχει ένα κοκκινωπό δέρμα, είναι ανυπόμονος και επιθετικός στην έκφραση, συνήθως έχει περιττά κιλά, ειδικά αν συνδυάζει το κρέας με τηγανιτές πατάτες, ξινές λαδερές σαλάτες και γλυκά στη συνέχεια. Αν καταναλώνει και αλκοόλ τότε θα είναι σίγουρα υπέρβαρός μετά τα τριάντα του.
Κάποιος που βασίζει τη διατροφή του σε junk food, δηλαδή «πνίγεται» ευτυχισμένος μέσα σε ένα διπλό χάμπουργκερ, λατρεύει πίτσες και γύρους, συνήθως έχει περιττά κιλά γιατί τρώει γρήγορα, μασάει ελάχιστα όταν τρώει και δεν χορταίνει ποτέ πραγματικά γιατί ο οργανισμός του δεν παίρνει τις θρεπτικές ουσίες που τις χρειάζεται. Κάποιος που προσέχει τι τρώει υπολογίζοντας τις ουσίες που βάζει μέσα του, συνήθως έχει καλές αναλογίες, αλλά και μία ήρεμη φωνή, είναι συναισθηματικά πιο ισορροπημένος και πιο χαλαρός.
Η ζωή είναι ενέργεια που διατηρείται από την ζωτική ενέργεια ή Οργόνη, στα σανσκριτικά ονομάζεται και Πράνα υπάρχει παντού γύρω μας –στο νερό, στον αέρα, στα τρόφιμα. Όμως περισσότερη Οργόνη θα βρούμε εκεί που ο αέρας είναι καθαρός: σε ένα βουνό ή σε ένα δάσος, κοντά σε μια πηγή νερού, μακριά από το νέφος της πόλης. Ένα φρέσκο μήλο, που μόλις το κόψαμε από τη μηλιά στην οποία μεγάλωσε χωρίς φυτοφάρμακα, θα είναι πολύ πιο πλούσιο σε ζωτική ενέργεια από ένα μήλο που έχει σχεδόν μισό σαπίσει σε ράφι του σούπερ μάρκετ. Αν πιούμε νερό από ένα πηγάδι στο βουνό θα καταλάβουμε τι σημαίνει «ζωντανό νερό», που δεν έχει καμία σχέση με το εμφιαλωμένο του περιπτέρου.
Αυτή τη ζωτική ενέργεια μπορούμε να τη νιώσουμε ως φυσική, συναισθηματική και πνευματική ανανέωση. Οι σύγχρονοι Φυσικοί πλέον έχουν για δεδομένο ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι από Ενέργεια. (Κάτι που οι φιλόσοφοι όλων των εποχών και όλων των θεωρήσεων αυτό το λένε)
Το σώμα μας δεν είναι ουσιαστικά κάτι στερεό και σταθερό, απλά τα μόρια μας κινούνται πολύ γρήγορα και αυτή η κίνηση δεν φαίνεται με γυμνό μάτι. Και όμως μπορούμε να δούμε την αλλαγή αυτή στην έκφραση του προσώπου μας, η οποία δείχνει τη διάθεση μας, την κατάσταση της σωματικής αλλά και ψυχολογικής υγείας, το επίπεδο «ζωντάνιας», δηλαδή ζωτικής ενέργειας που έχουμε ή δεν έχουμε Αιθέρας vs Σχετικότητα και orgonites και Οργονίτες, Η Ενεργειακή Δύναμη
Ένα ώριμο κόκκινο μήλο, πάνω στη μηλιά όπως είπαμε, είναι γεμάτο με ζωτική ενέργεια. Για κάποιο χρονικό διάστημα αυτή η ενέργεια θα παραμείνει στη κορυφή της, το μήλο θα είναι γεμάτο Οργόνη και αν το φάμε αργά μασώντας την κάθε μπουκιά μας πολλές φορές –μέχρι και 30!–, τότε θα αφομοιώσουμε όλη τη Οργόνη από μέσα του.
Ο χρόνος όμως θα παίξει αναπόφευκτα το ρόλο του: Όσο περισσότερο είναι εκτός μηλιάς, τόσο λιγότερη Οργόνη περιέχει. Το φρέσκο φρούτο και λαχανικό, όπως και το φρέσκο μαγειρεμένο φαγητό, έχουν πολύ περισσότερη Οργόνη από τα κατεψυγμένα, συσκευασμένα, επεξεργασμένα, ζεσταμένα φαγητά. Ειδικά βλαβερά και χωρίς Οργόνη θεωρούνται τα φαγητά και ποτά ζεσταμένα στο φούρνο μικροκυμάτων. Έτσι λοιπόν, επειδή η ζωτική ενέργεια ενός τροφίμου σβήνει με το πέρασμα του χρόνου, τότε το τρόφιμο μαραίνεται και χάνει το άρωμά του και τη γεύση του.
Ας πάρουμε ένα οποιοδήποτε φρούτο ή λαχανικό για παράδειγμα: το σώμα του δεν διαφέρει και παρά πολύ από το δικό μας το σώμα, με την έννοια ότι, όταν το ζεστάνουμε ή καταψύχουμε, αυτό δεν επιβιώνει. Η τροφή χάνει την ζωτική της ενέργεια με πολύ βράσιμο και κατάψυξη. Αν κόψουμε ένα μήλο σε κομμάτια και δεν το φάμε, αμέσως μετά θα παρατηρήσουμε ότι θα κιτρινίσει και θα μαραθεί πολύ γρήγορά γιατί θα χάσει τη ζωτική του ενέργεια. Όταν κάνουμε φρέσκο χυμό από ένα φρούτο, η ζωτική ενέργεια παραμένει στο χυμό μόνο 20 λεπτά!
Τι να πούμε για τη συσκευασία; Οι επεξεργασμένες τροφές συνήθως είναι συσκευασμένες σε κονσέρβες, κουτιά ή είναι καταψυγμένες. Όλες αυτές οι τροφές έχουν χάσει την Οργόνη τους, τη ζωτική τους ενέργεια, και καλά είναι να τις αποφεύγουμε όσο γίνεται. Άλλωστε οι ειδικοί και αυτοί που τις ετοιμάζουν για να μας τις προσφέρουν, ακριβοπληρώνοντας τες, ΔΕΝ ΤΙΣ ΤΡΩΝΕ οι ίδιοι, ούτε τις δίνουν στην οικογένεια τους. !!

santosight

Κοιτάξτε το φαγητό σας για να αδυνατίσετε

Σύμφωνα με ερευνητές απο το πανεπιστήμιο Brigham Young της Γιούτα των ΗΠΑ κοιτώντας κανείς και μόνο το φαγητό του μπορεί να χάσει μερικά παραπανίσια κιλάκια. Η εξήγηση είναι απλούστερη απ'όσο φαντάζεστε...

Η ιδέα προήλθε από τις άπειρες φωτογραφίες που ανεβάινουν στο Instagram και απεικονίζουν φαγητά. Όσο ενοχλητική κι αν είναι πολλλές φορές η συγκεκριμένη συνήθεια,μπορεί ωστόσο να συμβάλλει σημαντικά στην απώλεια βάρους.
Κοιτώντας κανείς συνεχόμενα φωτογραφίες με φαγητά τότε είναι σαν να χορταίνει και δεν έχει όρεξη για κανονικό φαγητό. Αποτέλεσμα αυτού βέαβαια είναι η αποφυγή του καταστροφικού τσιμπολογήματος που κακά τα ψέμματα,προσθέτει αρκετά κιλά.

Αυτό, όπως λένε, συμβαίνει γιατί όταν κάποιος κοιτάει για κάμποση ώρα το περιεχόμενο ενός πιάτου, αρχίζει να... βαριέται. Έτσι, όταν έρθει η ώρα για να φάει, δε θα έχει όρεξη ούτε για μια μπουκιά.

Οι επιστήμονες λένε για παράδειγμα, ότι αν κανείς βλέπει συνεχώς φωτογραφίες με χάμπουργκερ ή γλυκά, την επόμενη φορά που θα τα φάνε, δε θα τους φανούν το ίδιο ευχάριστα.

«Με μια έννοια αρχίζει το άτομο να κουράζεται από τη συγκεκριμένη γεύση, χωρίς καν να έχει φάει το συγκεκριμένο φαγητό» δ'ηλωσε ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο καθηγητής Ryan Elder, στη Daily Mail.

Στη μελέτη τους συμμετείχαν 232 άνθρωποι.

Από τους μισούς ζητήθηκε να κοιτάξουν από 60 φωτογραφίες από γλυκά (κέικ, σοκολατοειδή κ.ά.), ενώ οι υπόλοιποι είδαν από 60 φωτογραφίες από αλμυρές τροφές, όπως τσιπς, σάντουιτς και τηγανητά.

Αφού αξιολόγησαν κάθε φωτογραφία για το πόσο «νόστιμο» τους φαινόταν το φαγητό, κάθε συμμετέχοντας ολοκλήρωσε το πείραμα τρώγοντας αλμυρά φιστίκια. Στη συνέχεια, αξιολόγησαν το πόσο απόλαυσαν τα φιστίκια.

Εκείνοι που είχαν κοιτάξει τις «αλμυρές φωτογραφίες» ανέφεραν ότι τα ευχαριστήθηκαν λιγότερο, παρότι στις φωτογραφίες δεν υπήρχαν καθόλου φιστίκια, παρά μόνο άλλες αλμυρές τροφές.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό συνέβη, επειδή οι «αισθητήρες του αλμυρού» ενεργοποιήθηκαν ήδη απλά και μόνο κοιτώντας τις φωτογραφίες, κι έτσι όταν ήρθε η ώρα για την πραγματική δοκιμή, ένιωθαν ότι το είχαν ήδη κάνει και τους ήταν αρκετό.

Τα αποτελέσματα της μελέτης των Larson και Elder, σε συνεργασία με τον καθηγητή Joseph Redden από το πανεπιστήμιο της Μινεσότα, δημοσιεύτηκαν στο Journal of Consumer Psychology.

Ραγδαία αυξάνονται τα εγκεφαλικά στους νέους

Όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι πέφτουν θύματα εγκεφαλικών επεισοδίων που άλλοτε ήταν συνδεδεμένα παραδοσιακά με μεγαλύτερες ηλικίες.

Οι συγγραφείς της παγκόσμιας ανάλυσης του προβλήμαρος -άλλωστε για πρώτη φορά υπάρχει μια διεθνής εικόνα για τα εγκεφαλικά στις νεαρές ηλικίες- αναφέρουν ότι το εγκεφαλικό επεισόδιο όλο και περισσότερο εμφανίζεται σε νεότερους ενήλικες και οι περιπτώσεις της αναπηρίας είναι πιθανόν να υπερδιπλασιαστούν μέχρι το 2030 σε όλο τον κόσμο.

Η ερευνήτρια, καθηγήτρια Valery Feigin, του AUT University, στη Νέα Ζηλανδία, δήλωσε ότι το παγκόσμιο βάρος του εγκεφαλικού επεισοδίου αυξάνεται πολύ γρήγορα και είναι αναγκαίο να αναπτυχθούν και να πραγματοποιηθούν παγκοσμίως στρατηγικές πρόληψης, ρύθμισης και αποκατάστασης.

Η παχυσαρκία, ο διαβήτης και η υψηλή αρτηριακή πίεση αποτελούν βασικούς παράγοντες κινδύνου για εγκεφαλικό στους νεότερους. Παγκοσμίως μάλιστα,το εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η δεύτερη αιτία θνησιμότητας μετά την καρδιοπάθεια και συμβάλλει σημαντικά στην αναπηρία.

Δυο νέες επιστημονικές μελέτες, που δημοσιεύτηκαν στο διεθνούς κύρους ιατρικό περιοδικό «Lancet» και στις οποίες μελετήθηκαν περισσότερες από 100 έρευνες από το 1990 έως το 2010, δείχνουν ότι κατά την τελευταία εικοσαετία σε όλο τον κόσμο καταγράφεται μια αύξηση 25% στον αριθμό των εγκεφαλικών σε άτομα ηλικίας 20 έως 64 ετών (δηλαδή πριν αρχίσει η τρίτη ηλικία).

Ποσοστό 31% των εγκεφαλικών επεισοδίων εμφανίστηκαν σε ενήλικες 20 έως 64 ετών, το 2010, με αύξηση 25% από το 1990 στη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα περισσότερα εγκεφαλικά επεισόδια συμβαίνουν παρόλα αυτά στους ηλικιωμένους και ότι ο αριθμός των νοσούντων αυξάνεται, καθώς γερνά ο παγκόσμιος πληθυσμός.

Ένας υπολογιστής αποδεικνύει την "ύπαρξη του Θεού"

Δύο επιστήμονες απέδειξαν την ορθότητα ενός θεωρήματος του Gödel
Δύο επιστήμονες απέδειξαν με τη βοήθεια ενός υπολογιστή ένα θεώρημα αναφορικά με την ύπαρξη του Θεού, που πίστευε ακράδαντα ο μαθηματικός Kurt Gödel.
Ωστόσο, αυτό που είναι πραγματικά εντυπωσιακό, δεν είναι τόσο η άποψή τους για την ύπαρξη ή όχι του Θεού, αλλά για το πώς οι υπολογιστές κάνουν απλούστερη την επιστημονική πρόοδο, αναφέρει σε άρθρο του στο Spiegel ο David Knight.
"Επιστήμονες αποδεικνύουν την ύπαρξη του Θεού". Ο τίτλος στη γερμανική εφημερίδα "Die Welt" ήταν πολύ πιασάρικος, σχολιάζει ο αρθρογράφος.
Ωστόσο, υπάρχει κάτι άλλο πίσω από αυτόν τον ισχυρισμό, προσθέτει.
Στην πραγματικότητα, αυτό που απέδειξαν οι επιστήμονες ήταν ένα θεώρημα που είχε αναπτύξει ο διάσημος αυστριακός, μαθηματικός Kurt Gödel.
Η πραγματική είδηση δεν αφορά "το υπέρτατο ον", αλλά αυτό που μπορεί να καταφέρει κανείς σε διάφορους τομείς της επιστήμης με τη χρήση της εξελιγμένης τεχνολογίας.
Όταν πέθανε ο Gödel το 1978 άφησε πίσω του μια "σκανδαλιστική" θεωρία, η οποία βασιζόταν στις αρχές της τροπικής λογικής, και η οποία υποστήριζε ότι πρέπει να υπάρχει κάποιο ανώτερο ον.
Οι μαθηματικές πράξεις που χρησιμοποίησε ο Gödel στην οντολογική απόδειξή του για την ύπαρξη του Θεού ήταν περίπλοκες, ωστόσο η ουσία αυτών που υποστήριζε ήταν ότι "ο Θεός υπάρχει".
Δεν ήταν φυσικά ο πρώτος που ισχυρίστηκε και προσπάθησε να αποδείξει κάτι τέτοιο. Επί αιώνες, πολλοί προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν την αφηρημένη σκέψη για να αποδείξουν την πιθανότητα ή αναγκαιότητα ύπαρξης του Θεού.
Όμως το μαθηματικό μοντέλο που ανέπτυξε ο Gödel πρότεινε και μια απόδειξη για την ιδέα αυτή. Τα θεωρήματα και τα αξιώματά του –παραδοχές που δεν μπορούν να αποδειχθούν- εκφράζονται ως μαθηματικές εξισώσεις. Και αυτό σημαίνει ότι μπορούν να αποδειχθούν.
Η απόδειξη της ύπαρξης του Θεού με ένα MacBook
Κι εδώ είναι που υπεισέρχονται οι επιστήμονες Christoph Benzmüller από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και ο Bruno Woltzenlogel Paleo από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης.
Χρησιμοποιώντας ένα συνηθισμένο MacBook απέδειξαν, ότι η... απόδειξη του Gödel ήταν σωστή – τουλάχιστον σε μαθηματικό επίπεδο – μέσω ανώτερης τροπικής λογικής.
Ο τίτλος της έρευνάς τους ήταν ο εξής: "Formalization, Mechanization and Automation of Gödel's Proof of God's Existence".
"Το γεγονός ότι η επισημοποίηση τέτοιων σύνθετων θεωρημάτων μπορεί να γίνει με τη χρήση υπολογιστών, ανοίγει ένα ευρύ τομέα δυνατοτήτων" είπε στο Spiegel Online ο Benzmüller.
"Είναι συγκλονιστικό το γεγονός ότι από τον ισχυρισμό του Gödel, όλα αυτά μπορούν να αποδειχθούν αυτόματα, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα με τη βοήθεια ενός απλού notebook" πρόσθεσε.
Κι ενώ το όνομα Gödel μπορεί να μη λέει πολλά στους πολλούς, ο αυστριακός μαθηματικός είναι πολύ "διάσημος" στους κύκλους των επιστημόνων, και απολαμβάνει φήμη ισάξια εκείνης του Albert Einstein, με τον οποίο μάλιστα ήταν στενοί φίλοι.
"Δεν περίμενα να προκαλούσε τόσο πολύ το ενδιαφέρον του κοινού, όμως η οντολογική απόδειξη του Gödel ήταν ένα πολύ καλύτερο παράδειγμα, από κάτι απρόσιτο στα μαθηματικά ή την τεχνητή νοημοσύνη" είπε ακόμη και συνέχισε: "Θα υπάρχουν κι άλλα πράγματα που χρησιμοποιούν παρόμοια λογική. Μπορούμε άραγε να αναπτύξουμε συστήματα πληροφορικής, που να ελέγχουν κάθε ξεχωριστό βήμα και να είμαστε σίγουροι ότι είναι σωστά;".
"Μια φιλόδοξη εκφραστική λογική"
Οι δύο επιστήμονες πιστεύουν ότι η εργασία τους μπορεί να έχει πολλές πρακτικές εφαρμογές σε τομείς, όπως η τεχνητή νοημοσύνη και η επαλήθευση software και hardware.
Ο Benzmüller τόνισε ακόμη ότι υπάρχουν πολλοί επιστήμονες, οι οποίες μελετούν παρόμοιους τομείς.
Ο ίδιος εμπνεύστηκε και αποφάσισε να ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό από ένα βιβλίο του Melvin Fitting με τίτλο "Types, Tableaus and Gödel's God".
Η χρήση υπολογιστών για τη διευκόλυνση των μαθηματικών δεν είναι καινούρια, παρότι δεν είναι ευπρόσδεκτη από όλους τους τομείς.
Ο Αμερικανός μαθηματικός Doron Zeilberger χρησιμοποιεί το όνομα Shalosh B. Ekhad στα επιστημονικά έγγραφά του και τις δημοσιεύσεις του από τη δεκαετία του 1980. Σύμφωνα με το ίδρυμα Simons Foundation, χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο αυτό για τους υπολογιστές που χρησιμοποιεί προκειμένου να αποδεικνύει θεωρήματα σε ελάχιστο χρόνο, που διαφορετικά απαιτούσαν πολλούς μαθηματικούς συλλογισμούς από σελίδα σε σελίδα.
Ο Zeilberger είχε πει ότι χρησιμοποιεί ένα "ανθρώπινο όνομα" για τον υπολογιστή, "για να δηλώσει ότι πρέπει να αναγνωρίζεται και η συμβολή των υπολογιστών". "Η ανθρωποκεντρική μισαλλοδοξία στο χώρο των μαθηματικών, δεν έχει βοηθήσει και πολύ στην πρόοδο" είπε ακόμη.
Σε τελική ανάλυση, καταλήγει το δημοσίευμα, η επισημοποίηση της οντολογικής απόδειξης του Gödel είναι απίθανο να αναγνωριστεί από τους άθεους, ούτε θεωρείται πιθανό ότι θα προσφέρει παρηγοριά στους θρησκευόμενους, οι οποίοι άλλωστε υποστηρίζουν ότι η ιδέα μιας ανώτερης δύναμης αψηφά τη λογική εξ ορισμού.
Για τους μαθηματικούς όμως που αναζητούν τρόπους για ανοίξουν "νέους ορίζοντες", η είδηση θα μπορούσε να αποτελέσει μια... απάντηση στις προσευχές τους.

Αυτές είναι οι 5 TOP TΡΟΦΕΣ που εξαφανίζουν το ΛΙΠΟΣ στην κοιλιά! Ώρα λοιπόν... να ΞΕΧΑΣΕΙΣ τις σοκολάτες!!!

Βγάλε από τη διατροφή σου τη ζάχαρη και τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες και συμπεριέλαβε τις παρακάτω 5 τροφές που εξαφανίζουν το λίπος της κοιλιάς...

Βρώμη

Μην παραλείπεις τα γεύματα κατά τη διάρκεια της ημέρας, ειδικά το πρωϊνό, νομίζοντας ότι έτσι θα χάσεις κιλά. Τρώγοντας ένα υγιεινό πρωινό, ενεργοποιείς τον μεταβολισμό σου, ρυθμίζεις τα επίπεδα του σακχάρου και παίρνεις ενέργεια μέχρι το επόμενο γεύμα σου. Η πλούσια σε φυτικές ίνες βρώμη, αποτελεί ιδανική επιλογή γιατί σε κάνει να αισθάνεσαι χορτάτη, οπότε δεν υποκύπτεις σε ανθυγιεινούς πειρασμούς.

Μύρτιλα


Έρευνες έδειξαν ότι μια διατροφή πλούσια σε βατόμουρα μπορεί να βοηθήσει στην ελάττωση του λίπους της κοιλιάς. Ακόμα κι αν είναι κατεψυγμένα, διατηρούν το μεγαλύτερο μέρος των διατροφικών πλεονεκτημάτων τους.

Αμύγδαλα


Λέγεται ότι τα μονοακόρεστα λίπη είναι ένα μυστικό συστατικό που βοηθά στην καύση του κοιλιακού λίπους.. Τα αμύγδαλα είναι μια καλή πηγή μονοακόρεστων λιπών και περιορίζουν την όρεξη, δεδομένου ότι είναι μια καλή πηγή φυτικών πρωτεϊνών και φυτικών ινών. Για ένα διασκεδαστικό στην τακτική αμύγδαλα, δοκιμάστε αυτό το υγιεινό και πλούσιο αμύγδαλο μούρο smoothie μπανάνας γιαούρτι.

Σολομός


Μείωσε τα τηγανητά, τα λιπαρά, τις τροφές που είναι πλούσιες σε θερμίδες, προκειμένου να εξαφανίσεις το κοιλιακό λίπος. Τι καλύτερο λοιπόν από άπαχες πρωτεΐνες όπως τα ψάρια, το τόφου ή το κρέας γαλοπούλας.Θα σου δώσουν ενέργεια και θα κάψεις περισσότερες θερμίδες. Από ψάρι, επέλεξε σολομό ή τόνο, δεδομένου ότι έχουνι τόσο υψηλή περιεκτικότητα σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που μειώνουν τις φλεγμονές στο σώμα και μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση των ορμονών.

Μαρούλι

Τα πράσινα λαχανικά όπως το μαρούλι, η ρόκα, το σπανάκι, το μπρόκολο και είναι γεμάτα με βιταμίνες και μέταλλα, χαμηλά σε θερμίδες και περιέχουν μεγάλη ποσότητα φυτικών ινών. Φτιάξε μια πλούσια σαλάτα για μεσημεριανό και θα σε κρατήσει όλο το απόγευμα. Ή κατανάλωσε μια μικρότερη πριν από το γεύμα και θα διαπιστώσεις ότι θα φας λιγότερο από το κυρίως πιάτο.

πηγή:athensmagazine.gr

Θεωρίες συνωμοσίας και τι κρύβουν οι κυβερνήσεις με την Κούφια Γη!!!

Ένα από τα πιο προκλητικά και ενδιαφέροντα σενάρια στον κόσμο του ανεξήγητου είναι αυτό της κούφιας γης, ενός κόσμου που εξελίσσεται και δρα μυστικά, κάτω από τα πόδια μας. Οι θεωρίες είναι αναρίθμητες, τα στοιχεία όμως είναι ελλειπή.

Θεωρίες που εμπλέκουν ένα μαγικό κόσμο στο εσωτερικό της γης, με εξαιρετικά προηγμένη τεχνολογία, ένα ήλιο που λάμπει όλο το 24ωρο καθώς και επιστήμονες που βρήκαν καταφύγιο μέσα σε αυτόν, προκειμένου να ξεφύγουν από την διαφθορά και το κυνηγητό που υπέστησαν στον «επάνω» κόσμο διεγείρουν την φαντασία του ερευνητή και του λάτρη της περιπέτειας.

Τι θα συνέβαινε όμως αν έστω και ένα μόνο τμήμα των ισχυρισμών αυτών είχε δόση αλήθειας; Τι θα αποδείξει η αποστολή στον Βόρειο Πόλο, τώρα μάλιστα που το λιώσιμο των πάγων είναι πιο κοντά από ποτέ; Θα αποκαλυφτεί η είσοδος στη κούφια γη;

Οι Pyles επικοινώνησαν με τον Ρόντνεϊ Κλάφ, συγγραφέα του βιβλίου World Top Secret: Our Hollow Earth, ο οποίος μ μίλησε για την κούφια γη.

Η θεωρία του Χάλλεϊ περί κούφιας γης.

Ρόντνεϊ Κλάφ: H θεωρία της Κούφιας Γης ανάγεται στις πρώτες καταγραφές που έκαναν Ευρωπαίοι επιστήμονες όπως ο Εντμουντ Χαλλέι, που παρατήρησε πρώτος τον ομώνυμο κομήτη. Ο Χάλει ήταν αστρονόμος στην Μεγάλη Βρετανία και υποστήριζε την θεωρία ότι η γη είναι κούφια με δυο ομόκεντρες σφαίρες στο εσωτερικό της με συμπαγές πυρήνα και πως αυτές οι σφαίρες περιστρέφονταν με διαφορετική ταχύτητα από αυτή του εξωτερικού φλοιού της γης, προκαλώντας έτσι τα γνωστά μαγνητικά πεδία της γης.

Υπάρχουν πολλοί ακόμη επιστήμονες όπως ο Γιούλερ, ο οποίος είναι ένας από τους βασικούς δημιουργούς του calculus μαζί με τον Ισαάκ Νιούτον καθώς και ο Βρετανός Τζόν Λέσλει. Προσωπικά μελετώ την υπόθεση της κούφιας γης εδώ και 30 χρόνια και ανακάλυψα μεγάλο αριθμό επιστημονικών και ιστορικών στοιχείων που υποστηρίζουν την εξεταζόμενη θεωρία της κούφιας γης.

Η πρώτη απόπειρα να ανακαλυφθούν οι είσοδοι προς την "κούφια γη".

Ρόντνεϊ Κλάφ: Ο Ιερεμίας Ρέινολτντς υπήρξε ακόλουθος του κάπταιν Τζόν Σάιμς το 1830, όταν ο ίδιος πήρε την πρωτοβουλία να οργανώσει μια ερευνητική αποστολή προκειμένου να εξετάσει την θεωρία της κούφιας γης. Η θεωρία του Τζόν Σάιμς βασίστηκε στους ισχυρισμούς του Βρετανού αστρονόμου Εντμουντ Χαλει. Το σημείο στο οποίο διαφοροποιήθηκε ο Τζόν Σαιμς από τη Θεωρία του Χάλει, ήταν ότι στους πόλους της γης υπάρχουν ανοίγματα. Με τον θάνατο του Τζόν Σαιμς, ο Ιερεμίας ανέλαβε την πραγματοποίηση της αποστολής και την εκτέλεσε, χωρίς όμως να βρεθεί κάποιο άνοιγμα προς την κούφια γη, στην Ανταρκτική. Αυτό που πέτυχαν ήταν να αποβιβαστούν σε ένα κομμάτι γης και στάθηκαν τυχεροί γιατί κατάφεραν να γυρίσουν πίσω ζωντανοί.

Στο διαδίκτυο γίνονται προσπάθειες εντοπισμού των εισόδων στην "κούφια γη" μέσω του Google Earth. Μία από αυτές βλέπετε στο βίντεο:

Φαινόμενο της ανάκλασης θερμότητας

Ρόντνεϊ Κλάφ: Η δική μας σύγχρονη αποστολή βασίζεται σε πλήθος στοιχείων που συνέλεξα στα τόσα χρόνια έρευνας - όχι μόνο της δικής μου αλλά και άλλων ερευνητών της θεωρίας της κούφιας γης-, όπως ο Γιανκ Λαμβρικ από την Νότια Αφρική. O συγγραφέας αυτός αναφέρθηκε με μεγάλη λεπτομέρεια στο φαινόμενο της ανάκλασης θερμότητας στην επιφάνεια της γης των πόλων.

Το φαινόμενο αυτό παρατηρήθηκε παντού γύρω από την βάση της αποστολής στην Ανταρκτική, μερικές φορές στη μια πλευρά και μερικές φορές από την άλλη πλευρά των πόλων. Για παράδειγμα ο Ναύαρχος Πέρι που εξερεύνησε τον Βόρειο Πόλο 1909, ανέβηκε σε ένα λόφο στην ακτή του νησιού Ειλσμερ και έστρεψε το βλέμμα του στα Βορειοδυτικά.

Παρατήρησε αυτή την αντανάκλαση γης πιστεύοντας ότι το κομμάτι γης βρισκόταν πολύ κοντά. Στην πραγματικότητα ένας από τους συντρόφους του στην αποστολή - ο Μακμίλαν μαζί με τον Λοχαγό Γκρέιν - ξεκίνησαν για εκείνο το μέρος και παρά το γεγονός ότι είχαν διανύσει 200 μιλιά πάνω στον πάγο, η ψευδαίσθηση του κομματιού γης που είχαν δει νωρίτερα, έμοιαζε να βρίσκεται το ίδιο κοντά όπως πριν. Έτσι λοιπόν επέστρεψαν πίσω.

Κι αν η ψευδαίσθηση αντανάκλασης γης, είναι πραγματικά ένα κομμάτι γης;
Ρόντνεϊ Κλάφ: Στην Αρκτική έχει σημασία να κατανοήσουμε ότι το φαινόμενο αυτό αφορά την αντανάκλαση γης προς ένα θερμό στρώμα αέρος που πλανάται στον αέρα, αλλά με κατεύθυνση το έδαφος. Το άκρως αντίθετο συμβαίνει στα χαμηλότερα υψόμετρα, όπως όταν αντικρίζουμε τον ορίζοντα στον αυτοκινητόδρομο και αυτή η αντανάκλαση έχει φορά προς τον ουρανό, όπου ο ουρανός ανακλάται προς ένα θερμό στρώμα αέρος που εκλύεται από το έδαφος. Στην Αρκτική συμβαίνει ο θερμός αέρας να βγαίνει μέσα από τα ανοίγματα των πόλων, ο οποίος ανακλάται με φορά προς το έδαφος. Εφόσον λοιπόν παρατηρείς ένα κομμάτι γης βρισκόμενος στην Αρκτική, τότε όντως παρατηρείς γη. Αυτή η γη είναι ορατή από κάθε μεριά.

Η αποστολή στον Βόρειο πόλο και οι μεγάλες προσδοκίες

Ρόντνεϊ Κλάφ: Προσδοκούμε ότι θα ανακαλύψουμε το άνοιγμα στο Βόρειο Πόλο. Έχουμε εξοπλιστεί με ισχυρά γυροσκόπια προκειμένου να συλλέγουμε πληροφορίες για το βάθος της γης καθώς κινούμαστε προς τον πυρήνα της γης. Θα χρησιμοποιήσουμε το γυροσκόπιο για να διορθώσουμε την πορεία μας σε περίπτωση που κινηθούμε μόνο στη μια πλευρά του ανοίγματος και για να μπορέσουμε να ανακαλύψουμε τον δρόμο της επιστροφής.

Περιμένουμε ότι θα βρούμε το άνοιγμα των πόλων. Πρόκειται για μια τρύπα που πιστεύουν οι Εσκιμώοι ότι υπάρχει στον Αρκτικό ωκεανό. Κυκλοφορούν ιστορίες πολλών ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι έχουν περάσει μέσα από το άνοιγμα με κατεύθυνση το κέντρο της γης και πιστεύουν ότι σε εκείνο το βάθος έχουν αναπτυχθεί υψηλής νοημοσύνης πολιτισμοί βόρειο-ευρωπαίων ανθρώπων με ιδιαίτερη ανάπτυξη στις επιστήμες.

Περιμένουμε ότι καθώς θα κινούμαστε μέσα από το άνοιγμα θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε το ραντάρ του πλοίου προκειμένου να υπολογίσουμε την έκταση του ανοίγματος, καθώς και το μέγεθος του εσωτερικού της γης και του ηλίου που βρίσκεται μέσα σε αυτήν. Προσδοκούμε τέλος να επισκεφτούμε τους φιλόξενους ανθρώπους που υπάρχουν μέσα στη γη.

Οι Ναζί και η κούφια γη

Ρόντνεϊ Κλάφ: Οι Ναζί κατείχαν κάποιες πληροφορίες σχετικά με την εξεταζόμενη θεωρία, με βασική διάφορα το γεγονός ότι οι άνθρωποι βρίσκονταν ήδη στο εσωτερικό της γης. Αυτή η αντίληψη πιθανώς βασίστηκε σε ένα πείραμα που έγινε το 1903 στην Γαλλία μέσα από τούνελ ανθρακωρυχείων προκειμένου να υπολογίσουν τον γδούπο των αντικειμένων και συνεπώς την απόσταση της επιφάνειας της γης με το πάτο. Αυτό που περίμεναν ήταν ότι βρίσκονταν κοντύτερα στο βυθό παρά στην επιφάνεια, αλλά κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τελικά βρίσκονταν κοντύτερα στην επιφάνεια παρά στο βυθό.

Οι Ναζί, σύμφωνα με ιστορικές πηγές, έστειλαν αποστολή στην Ανταρκτική προκειμένου να εξετάσουν την θεωρία της κούφιας γης και να βρουν ένα τρόπο να μπουν στον εσωτερικό κόσμο. Δεν έχουμε αποδείξει ότι κατάφεραν κάτι τέτοιο.

Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι η γη μοιάζει με ένα κοχύλι με φλοιό πάχους 800 μιλίων από την εξωτερική μέχρι την εσωτερική επιφάνεια και μέσα στον πυρήνα της υπάρχει μια έκταση περίπου 600 μιλίων όπου τα ανοίγματα της γης δεν καταλήγουν στο κέντρο της, αλλά βρίσκονται σε κλίση. Γεγονός που αποδεικνύει ότι η γη απέκτησε κλίση εξαιτίας διαφόρων κομητών και της επίδρασης άλλων πλανητών.

Τα ανοίγματα της γης παρεκκλίνουν ελαφρώς από τον άξονα της γης. Δεν πρόκειται για πελώριες τρύπες όπως φανταζόταν ο Τζον Σαιμς. Έχω υπολογίσει ότι έχουν έκταση 90 μίλια ενώ όταν αρχίζουν να πλησιάζον τον πυρήνα ξεπερνούν ελαφρώς τα 100 μίλια.

Τι κρύβουν οι κυβερνήσεις για την Κούφια Γη;
Ρόντνεϊ Κλάφ: Ο συγγραφέας Μάρσαλ Μπι Γκάρντερ το 1920 εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο "Ταξίδι στο κέντρο της γης", παρόμοιο με αυτό του Γάλλου συγγραφέα, Ιουλίου Βερν. Το βιβλίο του Ιουλίου Βερν αφορούσε μια αποστολή μέσα από ένα κούφιο βουνό στην Ισλανδία, το οποίο βιβλίο φαίνεται ότι βασιζόταν σε γεγονότα σύμφωνα με την δική μου έρευνα. Ο Μάρσαλ Μπι Γκαρντερ στο δικό του βιβλίο προκαλεί την κυβέρνηση να εξετάσει την θεωρία αυτή και τελικά όντως αυτό συμβαίνει.

Έστειλαν τον Ναύαρχο Μπερντ του Αμερικανικού Ναυτικού με ιστορικό αποστολών στην Ανταρκτική και αξιόπιστοι μάρτυρες καταθέτουν ότι βρέθηκε το άνοιγμα το 1947 πετώντας πάνω από αυτό. Ισχυρίστηκε ότι ΑΤΙΑ τον απήγαγαν μαζί με το αεροσκάφος του και προσγειώθηκαν μέσα στο εσωτερικό της κούφιας γης. Έπειτα τον ανέκρινε ένας υψηλόβαθμος αξιωματικός της τοπικής τους κυβέρνησης και του ζήτησε να μεταφέρει ένα μήνυμα στην δική μας κυβέρνηση "ότι αντιτίθενται στην χρήση των πυρηνικών όπλων".

Αυτό συνέβη ένα χρόνο πριν την ρήψη της ατομικής βόμβας στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι και ανησυχούσαν πολύ για την χρήση πυρηνικών όπλων. Από τότε υπάρχουν ενδείξεις ότι ιπτάμενοι δίσκοι με προέλευση τον εσωτερικό κόσμο της γης απέτρεψαν την χρήση πυρηνικών πυραύλων.

Στο βίντεο που ακολουθεί είναι συγκεντρωμένες οι περισσότερες από τις φωτογραφίες και τα σχεδιαγράμματα που κατα καιρούς έχουν δημοσιοποιηθεί και - σύμφωνα με πολλούς ερευνητές- αποτελούν απεικονίσεις της "κούφιας γης".
Οι δορυφόροι και τα απόκρυφα αρχεία

Ρόντνεϊ Κλάφ: Αληθεύει ότι δεν έχουμε στην κατοχή μας φωτογραφίες του ανοίγματος του Βορείου πόλου. Ωστόσο υπάρχει ένα πελώριο τηλεσκόπιο ταγμένο σε κυκλική τροχιά γύρω από τον Πλανήτη Άρη, που παρουσιάζει μια φωτογραφία του ανοίγματος του Β. Πόλου του Άρη. Μοιάζει με ένα πελώριο κρατήρα. Μπορείτε να διακρίνετε ακόμη και τα σύννεφα μέσα στο άνοιγμα. Συνήθως το άνοιγμα αυτό καλύπτεται από σύννεφα τα οποία διαλύονται με την βοήθεια του εσωτερικού ηλίου αλλά με το συγκεκριμένο τηλεσκόπιο μπορεί κανείς να διακρίνει το γιγαντιαίο μέγεθος τους ανοίγματος. Αυτό πιστεύουμε εμείς ότι είναι το άνοιγμα του Βορείου Πόλου του Άρη.

Θεωρούμε επίσης ότι τέτοια ανοίγματα υπάρχουν και στους πόλους της γης κι έχουμε ενδείξεις από ένα συνάδελφο ερευνητή -τον Τζον Λοφπρικ- που μας αναφέρει ότι ο γιος του διηγήθηκε ένα περιστατικό όταν το σχολείο του είχε καλέσει ένα επιστήμονα από την ΝΑΣΑ να δώσει μια διάλεξη. Μετά το τέλος της διάλεξης, ο γιος του ακολούθησε τον επιστήμονα στο βάθος του διαδρόμου και τον ρώτησε εν ψυχρώ αν υπάρχουν φωτογραφίες του ανοίγματος της γης. Ο επιστήμονας αφού κοντοστάθηκε για λίγο απάντησε πως "ναι έχουμε, τις επεξεργαζόμαστε έτσι ώστε να δείχνουν πως υπάρχουν σύννεφα όταν πλέον δημοσιεύονται".

Αυτές είναι ενδείξεις πως η κυβέρνηση διαθέτει τέτοιες φωτογραφίες αλλά τις αποκρύπτει ιδιαίτερα μετά την ανακάλυψη της ύπαρξης της κούφιας γης από τον Ναύαρχο Μπερντ. Δεν έχουν κοινοποιήσει στο ευρύτερο κοινό αυτή την μεγάλη ανακάλυψη.

Η κούφια γη και τα μυστηριώδη ΑΤΙΑ
Ρόντνεϊ Κλάφ: Θεωρώ ότι τα περισσότερα ΑΤΙΑ προέρχονται από το εσωτερικό της γης. Διαθέτουμε πληροφορίες ότι όλοι οι πλανήτες καθώς και ο Ήλιος είναι κούφιοι. Ο Δρ Γκριρ προσεγγίστηκε από εξωγήινους και τελικά πείστηκε να τους ακολουθήσει στο φεγγάρι όπου και προσγειώθηκε στο εσωτερικό της σελήνης σε ένα θόλο στη βάση, σε μια εξωγήινη βάση.

Περιέργως ο Δρ Γκριρ διαθέτει ως μάρτυρα έναν πρώην στρατιωτικό. Ένας από τους μάρτυρες που αναφέρει στη μελέτη του περιγράφει πως αυτός μπήκε στο θάλαμο επεξεργασίας φιλμ για να επισκευάσει τον φωτογραφικό εξοπλισμό και τότε του αποκαλύφτηκε από φωτογράφο που ήταν παρών ότι "διαθέτουμε φωτογραφίες από την σελήνη, που λήφθηκαν από το διαστημόπλοιο Απόλλων και πως υπάρχει μια βάση εξωγήινων στο φεγγάρι".

Αυτό μου αποδεικνύει πως ο Χάουαρντ Μέντζερ έλεγε την αλήθεια σχετικά με τους ανθρώπους που τον κατεύθυναν στην άλλη πλευρά του φεγγαριού και πως συνάντησε πολλούς ανθρώπους που προέρχονταν από άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Ενδεχομένως όλοι οι πλανήτες να μην κατοικούνται στην επιφάνεια τους αλλά, θα μπορούσαν να κατοικούνται στο εσωτερικό τους.

ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ-Η Ιστορία

Μια πόλη αξεπέραστου μεγαλείουΧιλιάδες χρόνια μετά την υποτιθέμενη καταβύθισή της στα κρύα και σκοτεινά νερά του Ατλαντικού Ωκεανού, η νησιωτική ήπειρος της Ατλαντίδας, εξακολουθεί να επιβιώνει σαν ένα από τα πιο βασανιστικά αινίγματα της ιστορίας.

Αν πράγματι ένας τέτοιος κόσμος υπήρξε, τότε η Ατλαντίδα ήταν ένας πολιτισμός που δεν γνώρισε όμοιό του πριν ή μετά. Δίκαια ταυτίζεται με τον χαμένο παράδεισο, και κάθε όραμα ομορφιάς, ακόμα και σήμερα, έχει εκεί τις υποσυνείδητες ρίζες του.

Σύμφωνα με την περιγραφή που διέδωσε ο Πλάτωνας, η Ατλαντίδα ήταν μια χώρα όπου ικανοί γεωργοί καλλιεργούσαν ευωδιαστά περιβόλια και όπου αφθονούσαν τα άγρια ζώα, μεταξύ των οποίων και μεγάλος αριθμός ελεφάντων. Η πρωτεύουσα της ήταν δακτυλοειδής:

απλωνόταν πάνω σ'ένα λόφο και περιλάμβανε τρείς ζώνες νερού και δυο ζώνες ξηράς. Πάνω από τα κανάλια περνούσε μια λεωφόρος, η οποία οδηγούσε από την εξωτερική πόλη στο ιερό του Ποσειδώνα.

Στην ευρύτερη πόλη σε ομορφιά και πολυτελεία τα ξεπερνούσε μόνο το βασιλικό ανάκτορο. Χτισμένο πάνω σ'ένα μικρό λόφο στο κέντρο της πόλης, περιλάμβανε στο εσωτερικό του το ναό του Ποσειδώνα. Το συγκρότημα είχε κατασκευαστεί από τον ’τλαντα, το μεγαλύτερο γιο του θεού και πρώτο βασιλιά της Ατλαντίδας. Αλλά και οι επόμενοι ηγεμόνες δεν άφησαν το μέρος όπως το βρήκαν. Καθένας προσέθετε και κάτι στα υπάρχοντα κτίσματα, ώσπου στο τέλος τα ανάκτορα αποτέλεσαν ένα θαυμαστό τόπο διαμονής γεμάτο μεγαλείο, ομορφιά και αριστουργήματα τέχνης. Αλλά ούτε το χρυσάφι ούτε η δόξα μπόρεσαν να σώσουν τους Ατλάντειους. Η αυξανόμενη υλιστικότητά τους προκάλεσε την οργή των θεών και - όπως γράφει ο Πλάτωνας - ολόκληρος ο πολιτισμός καταδικάστηκε σ'ένα γρήγορο και θεαματικό τέλος...
Σοφία πέρα από τα θνητά

Το πνευματικό κέντρο της Ατλαντίδας ήταν ο ναός του Ποσειδώνα. Εδώ συγκεντρώνονταν οι κυβερνήτες της χώρας για να συντάξουν τους νόμους τους.

Ο ναός αποτελούσε μια εκπληκτική απόδειξη της μεγάλης ικανότητας των Ατλάντειων στην κατεργασία των μετάλλων. Περιβαλλόταν από ένα χρυσαφένιο τείχος και το εξωτερικό του κτιρίου, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ήταν καλυμμένο με ασήμι, εκτός από τα σημεία της οροφής που ήταν από χρυσό. Όσο για το εσωτερικό, το ταβάνι ήταν από ελεφαντόδοντο... στολισμένο με χρυσό, ασήμι και ορείχαλκο. Ένα τεράστιο χρυσό άγαλμα του Ποσειδώνα, που τον απεικόνιζε να οδηγεί έξι φτερωτά άλογα, κυριαρχούσε στην κεντρική αίθουσα του ναού, ενώ στις διάφορες κόγχες βρίσκονταν αγάλματα θαλάσσιων νυμφών.


Ο ανώτερος βασιλιάς της Ατλαντίδας και τα εννιά αδέλφια του, πρίγκιπες εννέα άλλων επαρχιών, συγκεντρώνονταν κάθε πέντε με έξι χρόνια σ'αυτό τον επιβλητικό βωμό. Αφού θυσιάζαν έναν ταύρο σαν προσφορά στους θεούς, οι κυβερνήτες μαζεύονταν γύρω στη μισοσβησμένη πυρά και συνεδρίαζαν. Τις αποφάσεις τους τις κατέγραφαν πάνω σε έναν χρυσό πίνακα. Κυβερνώμενος με σοφία. ο λαός της Ατλαντίδας ζούσε αρμονικά. Για πολλές γενιές, γράφει ο Πλάτωνας, η καρδιά τους ήταν ειλικρινής και ευγενική και εξέφραζαν καλοσύνη μαζί με σοφία.
Μία φοβρή και αποτρόπαιη μέρα

Στο αποκορύφωμα της δόξας της, (9.200 χρόνια πριν από τη γέννηση του Πλάτωνα) η νησιωτική αυτοκρατορία της Ατλαντίδας κυριαρχούσε στο μεγαλύτερο μέρος της Μεσογείου. Τότε, πάνω απ'όλα(γράφει ο Πλάτωνας), φαίνονταν υπερβολικά όμορφοι και ευλογημένοι. Όπως, οι φιλοδοξία και δύναμη.

Η απεριόριστη πολυτέλεια είχε παίξει τον φθοροποιό ρόλο της. Οι Ατλάντειοι δεν εκτιμούσαν πια το ψυχικό μεγαλείο περισσότερο από τον υλικό πλούτο. Το θείο μέρος τους έγινε αμυδρό και αδύνατο καθώς αναμιγνύοταν πολύ συχνά με μεγάλο μέρος θνητότητας.

Έτσι οι Ατλάντειοι, ανίκανοι να σηκώσουν το βάρος των αποκτημάτων τους, έχασαν την αρετή τους. Και τώρα έφτιαχναν πολυάριθμο στρατό για να κατακτήσουν την Αθήνα και τα μέρη της Ανατολής που είχαν ξεσηκωθεί εναντίον τους.

Όμως ο Δίας, ο αρχηγός των Θεών, εξαπέλυσε ένα δικό του χτύπημα μια τιμωρία αφάνταστα ολοκληρωτική: (Συνέβησαν φοβεροί σεισμοί και κατακλυσμοί, και μια φοβερή μέρα και νύχτα τους βρήκε, όταν... το νησί της Ατλαντίδας... το κατάπιε η θάλασσα και χάθηκε). Ο Πλάτωνας αμφέβαλλε για το αν θα βρισκόταν ποτέ κανένα ίχνος της χαμένης χώρας. Ο ωκεανός στο σημείο εκείνο, γράφει, έχει γίνει αδιαπέραστος από τη λάσπη και είναι δύσκολο να ερευνηθεί.

Από τότε η Ατλαντίδα παραμένει βυθισμένη στα σκοτεινά νερά του θρύλου...

Οι βασιλείς του Φωτός, αποχώρισαν οργισμένοι... οι πράξεις των ανθρώπων έχουν γίνει μαύρες, ώστε η Γη να τρέμει από τη μεγάλη αγωνία της. Οι γαλάζιοι θρόνοι μένουν κενοί. Ποιοί από τους Καστανόχρωμους, ποιοί από τους Κόκκινους ή από τους Μαύρους μπορούν να καθίσουν στους θρόνους του Ευλογημένου, στους θρόνους της Γνώσης και της Ευσπλαχνίας;Ποιοί μπορούν να κρατήσουν το άνθος της δύναμης, το φυτό με το χρυσό μίσχο και το γαλάζιο λουλούδι;

Στη μυστική αίθουσα του ναού του Ποσειδώνα με τους εβένινους κίονες και στις χρυσοστόλιστες οροφές, στέκουν σοβαρές και αμίλητες. Γνωρίζουν καλά πως όλα έχουν τελειώσει τίποτα δεν μπορεί να σώσει τη χώρα από την καταδίκη της. Πριν από λίγες ώρες ήρθε το μήνυμα από το μεγάλο βασιλιά με το ακτινοβόλο πρόσωπο. Έστειλε τα αερόπλοια με έμπιστους ανθρώπους σε όλους τους αρχηγούς, δίνοντάς τους τις τελευταίες οδηγίες: Ετοιμαστείτε. Μαζέψτε τους ανθρώπους του Αγαθού Νόμου και διασχίστε τη χώρα όσο είναι ακόμα ξηρά. Οι Κύριοι της θύελλας πλησιάζουν. Μια νύχτα και δυο μέρες μόνο θα ζησουν σ'αυτή την υπομονετική χώρα οι Κύριοι του Σκοτεινού Προσώπου, έπειτα θα βυθιστούν μαζί της. Οι υπόγειοι Κύριοι των Πυρών ετοιμάζουν τα μαγικά όπλα τους... 

Χρησιμοποιήστε κι εσείς τη δική σας μαγική δύναμη. Κάθε Κιτρινοπρόσωπος ας κοιμήσει κα΄θε Μαυροπρόσωπο, ώστε ακόμα και εκείνοι να αποφύγουν τον πόνο και την οδύνη. Κάθε πιστός των ηλιακών θεών ας παραλύσει τους πιστούς των σεληνιακών θεών, εκτός από εκείνους που πρέπει να σωθούν ή να υποφέρουν. Κάθε Κιτρινοπρόσωπος ας προσφέρει το νερό της ζωής του στα αμιλούντα ζώα των Μαυροπρόσωπων για να μην ξυπνήσουν τους κυρίους τους. Η ώρα έφτασε, η μαύρη νύχτα είναι έτοιμη ...Το πεπρωμένο τους ας εκπληρωθεί. Είμαστε υπηρέτες των μεγάλων Τεσσάρων. Είθε οι βασιλείς του φωτός να επιστρέψουν!

Και το χρονικό, που αφηγείται τις τελευταίες στιγμές της Ατλαντίδας, συνεχίζει: Αυτά ήταν τα λόγια των αγγελιοφόρων, και όταν οι βασιλείς συγκεντρώθηκαν για τελευταία φορά τα νερά είχαν κιόλας κινηθεί. Αλλά οι δίκαιοι, ειδοποιημένοι εγκαίρως είχαν φτάσει σε ξερές χώρες πέρα από το σημάδι του νερού. Οδηγήθηκαν στις χώρες της Ανατολής και του Βορρά. Τα αστέρια έπεφταν βροχή στις χώρες των Μαυροπρόσωπων, αλλά αυτοί κοιμούνταν. Τα ομιλούντα ζώα, οι φυλακές τους, έμεναν σιωπηλά. Οι Υπόγειοι Κύριοι περίμεναν τις εντολές, αλλά αυτές δεν έρχονταν, γιατί οι κύριοί τους κοιμότανε. Τα νερά σηκώθηκαν και κάλυψαν τις κοιλάδες από μια άκρη της γης έως την άλλη. Τα υψίπεδα και οι αντίποδες παρέμειναν στεγνά. Εκεί κατοίκησαν με το βαθύ βλέμμα....

Όταν οι Κύριοι των Σκοτεινοπρόσωπων ξύπνησαν και αναζήτησαν τα ιπτάμενα οχήματά τους, είδαν ότι έλειπαν. Μερικοί από τους ισχυρότερους μάγους του Σκοτεινοπρόσωπου, που ξύπνησαν νωρίτερα από τους άλλους, καταδίωξαν εκείνους που είχαν πάρει τα αερόπλοια τους. Σαν το δράκοντα που αναδιπλώνει αργά το σώμα του, έτσι και οι γιοί των ανθρώπων, οδηγούμενοι από τους Γιούς της Σοφίας άνοιξαν τις πτυχές τους σαν ένα ρυάκι γλυκού νερού... Πολλοί άτολμοι ανάμεσά τους χάθηκαν αλλά οι περισσότεροι σώθηκαν. Όμως οι διώκτες ήταν πάνω από το νερό, τους κυνήγησαν για τρία σεληνιακά τέρμινα, μέχρις ότου τελικά τους έφτασε τα ανερχόμενο νερό και χάθηκαν όλοι, γιατί το έδαφος υποχωρούσε κα΄τω από τα πόδια τους και η γη αγκάλιασε εκείνους που την είχαν βεβηλώσει...

Έτσι περιγράφει το αρχαίο χρονικό το τέλος της μεγάλης ηπείρου της Ατλαντίδας. Σύμφωνα με διάφορες μαρτυρίες η ήπειρος αυτή εκτεινόταν κάποτε πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια, στη θέση που τώρα βρίσκεται ο Ατλαντικός ωκεανός. Απ'όλους τους μυστηριώδεις τόπους της γής, η Ατλαντίδα είναι εκείνη που γοητεύει περισσότερο και εξάπτει τη φαντασία των ανθρώπων, γιατί ο θρύλος της είναι συνδεμένος με την ανάμνηση μιας Εδέμ, ενός παραδείσου πνευματικού και υλικού που τώρα αναπαύεται στα σκουροπράσινα βάθη του ωκεανού...

Εκτός από τα αρχαία σχόλια που ήδη αναφέραμε και που η πηγή τους, όπως μας λέει η Ε. Π. Μπλαβάτσκυ, είναι τα αρχεία των μυημένων εκείνης της φυλής τα οποία σώζονται σε μυστικές κρύπτες, υπάρχουν και αρκετές άλλες αναφορές και διηγήσεις για την Ατλαντίδα που προέρχονται από πηγές πολύ πιο αποδεκτές από το μέσο αναγνώστη και τον σκεπτικιστή. Η πρώτη γνωστή αναφορά για την Ατλαντίδα και τον πολιτισμό της μας δίνεται από τον Πλάτωνα, ο οποίος έζησε από το 428 έως το 348 π.Χ. Οι διάλογοι στους οποίους κάνει αναφορές για την Ατλαντίδα είναι ο Τίμαιος και κυρίως ο Κριτίας. Η ιστορία της χαμένης ηπείρου εξιστορείται από τον Κριτία, όπως την είχε ακούσει από συγγενείς του μεγάλου πολιτικού και νομοθέτη Σόλωνα, όταν ο τελευταίος είχε επισκεφτεί την Αίγυπτο.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τους ιερείς της Αιγύπτου που αφηγήθηκαν την ιστορία στον Σόλωνα, κάποτε οι πρόγονοι των Αθηναίων είχαν νικήσει ένα έθνος άγριο και δυνατό, που ερχόταν πέρα από τις Στήλες του Ηρακλή, από μια νήσο μεγαλύτερη από τη Βόρεια Αφρική και τη Μικρά Ασία μαζί, δηλαδή από μια ήπειρο που περιλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος του γνωστού τότε κόσμου. Στην ήπειρο αυτή είχε εμφανιστεί μια μεγάλη και εκπληκτική δύναμη, η Ατλαντίδα, οι βασιλείς της οποίας άπλωσαν την επιρροή τους στη Μεσόγειο μέχρι την κεντρική Ιταλία και την Αίγυπτο. Οι Ατλάντειοι ήταν φιλόδοξοι και επιδίωκαν την κυριαρχία του κόσμου. Αλλά οι γενναίοι προπάτορες των Αθηναίων κατάφεραν να νικήσουν το στρατό των Ατλάντειων στη διάρκεια μιας μεγάλης μάχης και να αναχαιτίσουν την ορμή τους, ελευθερώνοντας όσους βρίσκονταν ανατολικά των Στηλών του Ηρακλέους. Λίγο καιρό αργότερα συνέβησαν βίαιοι σεισμοί και καταλυσμοί που κατέστρεψαν τους πρώτους Αθηναίους και βύθισαν ολόκληρη την ήπειρο της Ατλαντίδας κάτω από τα νερά της θάλασσας εξαφανίζοντάς την ολοκληρωτικά μέσα σε μια μέρα και μια νύχτα.

Οι Αγύπτιοι ιερείς πληροφόρησαν επίσης τον Σόλωνα πως τέτοιες καταστροφές ήταν αρκετά συνηθισμένες και πως αντίθετα με τους Έλληνες, που είχαν χάσει τα αρχεία της προϊστορίας τους, η Αίγυπτος προστατέυθηκε από τέτοιες καταστροφές χάρις στις πλημμύρες του Νείλου, και έτσι μπόρεσε να διατηρήσει τα αρχεία και τη γνώση των αρχαίων πολιτισμών.

Σόλωνας 
Η χρυσή πολιτεία
Σύμφωνα με τη διήγηση του Σόλωνα η καταγωγή της Ατλαντίδας ήταν πολύ αρχαία, και αναγόταν στην εποχή που οι θεοί μοίρασαν τη γη μεταξύ τους. Ο θεός Ποσειδώνας διάλεξε μια όμορφη και πλούσια ήπειρο με πολλά νησιά. Εκεί, με τη σύζυγό του Κλειτώ, γέννησε πέντε ζευγάρια διδύμων. Το πρώτο παιδί ήταν ο ’τλας απο τον οποίο πήραν το όνομά τους η ήπειρος και ο ωκεανός που την περιέλαβε.

Ο Ποσειδώνας χώρισε την Ατλαντίδα σε δέκα τμήματα. Στον ’τλαντα έδωσε το μεγαλύτερο και καλύτερο μέρος, ορίζοντάς τον κυβερνήτη των αδελφών του, οι οποίοι εξουσίαζαν τα υπόλοιπα τμήματα. Η Ατλαντίδα ήταν μια χώρα με μεγάλες πεδιάδες και με άφθονη χλωρίδα και πανίδα. Το υπέδαφος ήταν γεμάτο με χρυσάφι, ασήμι και άλλα μέταλλα, μεταξύ των οποίων και ένας μυστυριώδης ορείχαλκος, για τον οποίο ο Πλάτωνας γράφει ότι άστρφτε σαν φλόγα.

Στο νότιο άκρο της ηπείρου οι βασιλείς έκτισαν μια μεγαλοπρεπή πόλη αντάξια της δύναμης και του πλούτου της χώρας, την οποία και καλώπιζαν συνεχώς, προσπαθώντας ο καθένας να ξεπεράσει τον προηγούμενο. Η πόλη ονομάστηκε Ατλαντίδα και περιβαλλόταν από ομόκεντρους δακτύλιους ξηράς και νερού.

Στο κέντρο, πάνω στον ψηλό λόφο όπου ο Ποσειδώνας με την Κλειτώ είχαν γεννησει τον ’τλαντα και τους δίδυμους αδελφούς του, οι Ατλάντειοι ανέγειραν έναν τεράστιο ναό προς τιμήν του θεού. Μέσα στο ναό υπήρχε το άγαλμα του θεού που τον παρίστανε να οδηγεί ένα χρυσό άρμα μέσα στη θάλασσα συντροφιά με δελφίνια. Στην πόλη υπήρχαν πηγές με ζεστό και κρύο νερό, μερικές για τη χρήση του βασιλιά και άλλες για τους πολίτες, καθώς και για τα μεταφορικά ζώα. Οι εξωτερικοί δακτύλιοι της πόλης περιλάμβαναν ιπποδρόμια και κατοικίες πολιτών. Τα εσωτερικά λιμάνια ήταν γεμάτα πολεμικά σκάφη.

Για αρκετές γενιές οι δέκα βασιλείς κυβέρνησαν τις χώρες τους υπακούοντας πάντα στους απαράβατους νόμους που είχαν τεθεί από τον Ποσειδώνα, αιώνες πριν. Κατά διαστήματα πέντε και έξι ετών οι μονάρχες συναντούνταν και εκτελούσαν μια μεγαλοπρεπή και περίπλοκη τελετουργία, στη διάρκεια της οποίας θυσιαζόταν ένας άγριος ταύρος με το αίμα του οποίου βάφονταν οι ιερές μπρούτζινες στήλες του ναού. Έπειτα οι βασιλείς ντυμένοι με επίσημα ενδύματα συζητόυσαν για τα διάφορα προβλήματα που είχαν τυχόν παρουσιαστεί και κατέγραφαν τα συμπεραματά τους σε χρυσούς πίνακες.

Η Ατλαντίδα προικισμένη με πλούτο, δύναμη και εσωτερική αρμονία δεν άργησε να απλώσει την επιρροή της προς τα έξω. Ταυτόχρονα όμως, ο θείος και ενάρετος χαρακτήρας των κατοίκων της άρχισε να χάνεται με το πέρασμα των αιώνων.

Η ανθρώπινη φύση υπερίσχυσε, όπως αναφέρει ο Πλάτωνας, και οι Ατλάντειοι άρχισαν να εμφανίζουν κατώτερα χαρακτηριστικά. Η φιλοδοξία, η απληστία, και η κακία, αυξήθηκαν τόσο μεταξύ των πολιτών όσο και μεταξύ των κυβερνητών τους.

Βλέποντας ότι μια άξια φυλή είχε πια ξεπέσει, ο Δίας κάλεσε τους θεούς για να αποφασίσουν ποιά τιμωρία θα επέβαλαν στους Ατλάντειους.

Και στο σημείο αυτό σταματάει ξαφνικά η αφήγηση του Πλάτωνα. Για άγνωστους σε μας λόγους ο Έλληνας σοφός δεν θέλησε να δώσει λεπτομέρειες ούτε του πολέμου με τους Αθηναίους, ούτε και των σεισμών και καταποντισμών που βύθισαν την ευλογημένη χώρα στο βυθό του ωκεανού.

Ώστόσο η αφήγηση του Πλάτωνα περιέχει τόσες πολλές λεπτομέρειες ως προς την αρχιτεκτονική, τις μηχανικές κατασκευές, τις τελετουργίες και τον πολιτισμό των Ατλάντειων, ώστε είναι δύσκολο να θεωρήσει κανείς ότι σκοπός του δεν ήταν να εμφανιστεί ακριβής σαν γεωγράφος, εθνολόγος ή ιστορικός, αλλά μάλλον να διδάξει κάποιες ηθικές αρχές με τη βοήθεια του παραδείγματος από το παρελθόν.

Οι απόγονοι των ΑτλάντειωνΗ ήπειρος αυτή, την οποία οι Μπρασό και ντε Πλονζόν την τοποθετούν στον Κόλπο του Μεξικού και στη δυτική Καραϊβική, παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα με την Ατλαντίδα. Όπως και η χαμένη ήπειρος του Πλάτωνα, έτσι κι αυτή αποτελείται από δέκα χωριστά βασίλεια και είχε καταστραφεί, σύμφωνα με τα αρχεία των Μάγια, πριν από 8.000 χρόνια περίπου.

Τα στοιχεία αυτά συμφωνούν με τα όσα συνανταμε αργότερα σε έργα διαφόρων αποκρυφιστών και θεοσοφιστών σχετικά με την Ατλαντίδα. 

Για παράδειγμα, στα έργα της Ε. Π. Μπλαβάτσκυ αναφέρονται αρκετά πράγματα για τον πολιτισμό της Ατλαντίδας και τις φυλές της, μεταξύ των οποίων και το γεγονός ότι οι Ατλάντειοι που σώθηκαν από την καταστροφή διέφυγαν σε διάφορα μέρη του κόσμου και εκεί ίδρυσαν νέους πολιτισμούς. Η φυλή των Ατλάντειων ήταν χωρισμένη σε υποφιλές. Από αυτές η έβδομη υποφιλή κατέφυγε στα υψίπεδα της Ασίας όταν έφτασε το τέλος της Ατλαντίδας και από εκεί κατέβηκε στην ήπειρο και τα νησιά της Ευρώπης, όταν άρχισαν να αναδύονται από τη θάλασσα εγκαθιστώντας εκεί αποικίες. Αυτοί ήταν που διέδωσαν τον πολιτισμό στους αρχαίους Έλληνες και τους Αιγύπτιους και απ'αυτούς προήλθαν οι Φοίνικες και οι βόρειες φυλές.

Στο απώτατο παρελθόν, ο πολιτισμός της Ατλαντίδας ήταν πολύ ανώτερος από κάθε άλλον πολιτισμό που υπήρξε πριν ή μετά από αυτή. Ακόμα και οι εκφυλισμένοι απόγονοι των Ατλάντειων, το έθνος της Ατλαντίδας του Πλάτωνα, ήταν εκείνοι που έχτισαν τις πρώτες πυραμίδες στην Αίγυπτο και σίγουρα πολύ πριν από την έλευση των "Ανατολικών Αιθιόπων", όπως ονομάζει τους Αιγύπτιους ο Ηρόδοτος. Οι πρώτοι Αιγύπτιοι χωρίζονται από τους τελευταίους Ατλάντειους με αμέτρητες εποχές. Οι ίδιοι οι Αιγύπτιοι κατάγονται από μια ξένη φυλή και εγκαταστάθηκαν στην Αίγυπτο πριν από 400.000 χρόνια, αλλά οι μύστες τους, διατήρησαν όλα τα αρχεία.

ΠΗΓΗ:http://aneksigita-fainomena.blogspot.gr/